MEİBOMİUS BEZİ DİSFONKSİYONU OLAN HASTALARDA GÖZYAŞI FONKSİYONU TEST SONUÇLARI

IŞIL BAHAR SAYMAN MUSLUBAŞ, ALEV KAHYA, YUSUF ÖZERTÜRK

Southern Clinics of Istanbul Eurasia - 2014;25(1):23-26

Hakkari Devlet Hastanesi, Göz Kliniği, Hakkari

 

AMAÇ: Meibomius bezi disfonksiyonu (MBD) olan hastalarla kontrol grubu hastaların Oküler Yüzey Hasar İndeksi (OSDI, Allergan Inc., [Irvine, Calif]) anketi, Schirmer testi ve gözyaşı kırılma zamanı (GKZ) sonuçlarını karşılaştırmak. YÖNTEMLER: MBD olan 16 hastanın 32 gözü (Grup A) ve kontrol grubu olarak 16 hastanın 32 gözü (Grup B) çalışmaya alındı. Tüm hastaların görme keskinliği muayenesi ve ayrıntılı oftalmolojik incelemesi yapıldıktan sonra OSDI anketi ile semptomları sorgulandı. Kuru göz tanısı için anestezisiz Schirmer testi ve GKZ testleri uygulandı. BULGULAR: Grup A’da yaş ortalaması 26.9±4.9 (10 kadın, 6 erkek) iken, B grubunda yaş ortalaması 27.3±5.1 yaş (9 kadın, 7 erkek) idi. İki grup arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı olarak fark yoktu (p=0.65; p=0.78). Tüm hastaların en iyi düzeltilmiş görme keskinliği Snellen eşeli ile 10/10 idi. OSDI skoru ortalaması Grup A’da 45.5±15.1 iken, B grubunda 9.4±3.7 idi ve iki grup arasında ileri derecede anlamlı fark bulundu (p<0.001). Schirmer testi ortalaması her iki grupta da normal sınırlardaydı (Grup A; 19.1±5.7 mm, Grup B; 17.3±4.4 mm) ve iki grup arasında anlamlı fark yoktu (p=0.72). GKZ ortalaması ise Grup A’da 4.5±1.1 sn iken Grup B’de 14.3±2.2 bulundu ve iki grup arasındaki istatiksel fark yine ileri derecede anlamlıydı (p<0.001). SONUÇ: MBD olan hastalarda buharlaşma artışına bağlı kuru göz sendromu oluşabilmektedir. Schirmer test ölçümleri azalmadan OSDI anketinde skor yüksek ve GKZ kısa olarak ölçülmektedir. Bu nedenle bu tür olgularda kuru göz varlığını saptamak için GKZ ve OSDI anketi yapılması uygun olacaktır.