NEVİN TUGCE KARTAL, ASLI OZBEK-BILGIN, SAZİYE SEZİN PALABIYIK-YUCELIK, ZEKAİ HALICI, ELİF CADIRCI
Hacettepe University Journal of the Faculty of Pharmacy - 2020;40(1):81-89
Parasetamol supraterapötik dozlarda kullanıldığında böbreklerde hasara neden olabilmektedir. Agomelatin ise melatonin reseptör analogu olan antidepresan etkili bir ilaçtır. Bu bilgiler ışığında Agomelatin’in yüksek doz parasetamol ile oluşturulan nefrotoksisite üzerine koruyucu etkisini biyokimyasal olarak belirlemeyi amaçladık. Çalışmamızda 42 adet Sprague Dawley cinsi erkek rat 7 gruba ayrıldı; Kontrol, Parasetamol (2 g/kg), NAC+Parasetamol (140 mg/kg+2 g/kg), Agomelatin+Parasetamol (20 mg/kg+2 g/kg), Agomelatin+Parasetamol (40 mg/kg+2g/kg), Agomelatin (40 mg/kg), NAC (140 mg/kg). Parasetamol uygulamasından 24 saat sonra tüm gruplardan alınan doku ve kan örneklerinde biyokimyaNevisal incelemeler yapıldı. Yapılan biyokimyasal incelemede, parasetamol ile nefrotoksisite oluşturulmuş grupta üre ve kreatinin değerlerinin anlamlı şekilde yükseldiği, agomelatin ile tedavi edilen gruplarda ise; üre ve kreatinin serum seviyelerinin sadece parasetamol verilen gruba göre anlamlı şekilde azaldığı tespit edildi. Bu azalış miktarı, agomelatinin farklı dozlarında değişiklik göstermedi. Doku düzeyinde yapılan değerlendirmelerde de parasetamol ile nefrotoksisite oluşturulmuş grupta GSH ve SOD seviyelerinin anlamlı olarak düştüğü ve MDA seviyesinin anlamlı şekilde yükseldiği, agomelatin ile tedavi edilen gruplarda ise; GSH ve SOD seviyesinin anlamlı olarak yükseldiği ve MDA seviyelerinin anlamlı şekilde azaldığı tespit edildi. Sonuç olarak; yüksek doz parasetamolün neden olduğu nefrotoksisitenin önlenmesinde agomelatinin tedavi edici etkisinin olduğu biyokimyasal olarak gösterildi. Bu sonuç, klinikte görülen parasetamol zehirlenmesinde agomelatin kullanılabileceği konusunda umut verici olmuştur.
