Esra SAVAŞ
Developments and Experiments in Health and Medicine - 2026;40(2):252-258
Bu olgu sunumu, erken evre meme kanseri tanısı almış bir kadının, kız kardeşini aynı hastalık nedeniyle kaybetmesinin ardından yaşadığı uzamış yas tepkilerini ve uygulanan çift odaklı terapi sürecini klinik bir örnekle ortaya koymayı amaçlamaktadır. Danışan, hem kanserle baş etme hem de kayıp sürecinde yoğun depresyon, anksiyete, kaçınma davranışları ve öz-değersizlik ile başvurmuştur. Müdahale süreci, önce 12 seans bireysel bilişsel davranışçı terapi, ardından 12 oturum yapılandırılmış grup temelli KDT-Yas protokolü ile sürdürülmüştür. Süreç boyunca öz-şefkat, anlam arayışı ve kişilerarası işlevsellikte belirgin artış, depresyon ve kayıptan kaçınma davranışlarında ise azalma gözlemlenmiştir. Bu vaka, onkolojik kriz bağlamında yaşanan çifte travmalarda (kanser ve yakın kaybı) bireysel ve grup temelli terapilerin ardışık kullanımının klinik olarak uygulanabilirliğini ve terapötik etkisini göstermektedir. Ayrıca kültürel cinsiyet rolleri, beden imgesi ve anlam kaybı gibi faktörlerin psikoonkolojik müdahalelerde nasıl ele alınabileceğine dair katkı sunmaktadır.
