Aysel Özge KEMER, Serap ÖZGÜL
TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;6(1):393-408
Meme kanseri, kadınlar arasında en sık görülen kanser türü olup, tedavi yöntemlerindeki gelişmeler sayesinde sağ kalım oranlarında belirgin bir artış izlenmektedir. Bununla birlikte, kanser tedavilerinin yan etkileri ve tedavi sürecine bağlı semptomlar, bireylerin fiziksel ve psikolojik iyileşme süreçlerini zora sokmakta, yaşam kalitelerini olumsuz yönde etkilemektedir. Meme kanseri tedavileri sonrasında yaygın görülen semptomlar arasında lenfödem, seroma, periferik nöropati, artralji, ağrı, üst ekstremite eklem hareket açıklığı ve kas kuvvetinde kayıp, postüral bozukluklar ve emosyonel problemler yer almaktadır. Bununla birlikte hastalar etkilenen ekstremitelerinde lenfödemle ilişkili olarak şişlik, ağırlık hissi ve gerginlik semptomları da bildirmektedir. Bu semptomların yönetiminde farklı fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımları kullanılmakta olup, son yıllarda bantlama uygulamalarına olan ilgi giderek artış göstermiştir. Bantlama uygulamaları, özellikle meme kanseri ile ilişkili lenfödem tedavisine odaklanmakla birlikte, lenfödem dışındaki semptomların yönetiminde de faydalı olabileceğine dair kanıtlar mevcuttur. Sınırlı sayıda çalışma bantlamanın meme cerrahisi sonrası seroma, duyusal semptomlar, eklem hareket açıklığı, kas kuvveti, fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine olumlu etkiler sağlayabileceği ve metastatik meme kanserindeki spesifik olmayan semptomların yönetiminde de faydalı olabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, meme kanseri tedavileri sonrası gelişen semptomların yönetiminde bantlama uygulamaları, diğer tedavi yaklaşımlarına bir tamamlayıcı olarak değerlendirilmelidir. Bantlama uygulamalarının lenfödem dışındaki spesifik semptomlar üzerine etkilerine dair daha fazla bilimsel araştırma yapılması, bantlamanın klinik pratikteki potansiyel yararlarının daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacaktır.
