AYDAN EROĞLU, EGEMEN ÇİÇEK
Yeni Tıp Dergisi - 2014;31(2):83-87
Meme kanseri oldukça sık görülen bir hastalıktır ve farklı biyolojik davranışlar sergileyen heterojen bir tümördür. cDNA mikrodizin çalışması ve immünohistokimyasal belirteçlere dayanarak meme kanseri 4 temel alt tipe ayrılmıştır: luminal A (estrojen reseptör [ER] pozitif ve/ veya progesteron reseptör [PR] pozitif, human epidermal growth factor receptor 2 [HER2] negatif, Ki67 ekspres-yonu düşük; luminal B (ER pozitif ve/veya PR pozitif, HER2 pozitif, Ki67 yüksek); HER2-pozitif (ER negatif, PR negatif, HER2 pozitif); ve bazal tip (ER negatif, PR negatif, HER2 negatif, cytokeratin 5/6 pozitif). Son yıllarda bazı çalışmalarda meme kanserinin bu moleküler alt tipleri ile sağ kalım arasındaki ilişki araştırılmıştır. Genel olarak luminal tip tümörler daha iyi prognoza sahip iken, bazal tip ve HER2 pozitif tip meme kanserinde nüks hastalık gelişimi daha fazladır. Yeni çalışmalar meme kanserli olgularda bu farklı alt tipleri arasında tedavi stratejilerinde belirgin farklılıkları göstermektedir. Bu derlemede moleküler alt tiplere göre yapılan bu yeni sınıflamanın cerrahi tedavi yaklaşımları üzerine yararı olup olmadığı ve bu moleküler alt tipler ile meme kanseri prognozu arasında ilişki tartışılmıştır.
