ADİLE BALÇIK, AHMET VEYSEL POLAT, İLKAY KORAY BAYRAK, AYFER KAMALI POLAT
European Journal of Breast Health - 2016;12(1):37-43
Amaç: Bu çalışmada meme kitlelerinin benign-malign ayrımında sonoelastografik gerinim oranının tanıya katkısını değerlendirmek amaçlanmıştır. Yöntem ve Gereçler: Meme kitlesi nedeniyle tanısal biyopsi işlemi için gönderilen hastalarda kitle lezyonuna perkütan biyopsi işleminden önce ultrasonografi (US) ve sonoelastografi incelemesi yapıldı. Sonoelastografi değerlendirmesi aynı seansta, aynı radyolog tarafından iki kez yapıldı. Sonoelastografide her iki ölçüm için ayrı ayrı gerinim oranı ve ortalama gerinim oranları hesaplandı. Bulgular histopatolojik sonuçlar ile karşılaştırıldı. Gerinim oranları için ROC analizi kullanılarak benign ve malign kitle ayrımında eşik değer belirlendi. Bulgular: 132 kadın hastada (ortalama yaş 48±12 yaş) 135 kitle lezyonuna uygulanan perkütan biyopsi sonrası histopatolojik incelemede 65’i benign, 70’i malign tanı aldı. Tsukuba sınıflamasına göre yapılan 5 kategoriden oluşan skorlamaya göre 65 benign kitlenin 44’ü skor 1 veya 2’ye sahipti. Buna karşılık 70 malign kitlenin 56’sı skor 4 veya 5’e sahipti. Skor 5’de benign lezyon, skor 1’de malign lezyon saptanmadı. ROC analizinde benign ve malign kitle ayrımında eşik değer ilk ölçüm için 4,60, ikinci ölçüm için 4.65, iki ölçüm ortalaması için 4,52 olarak hesaplandı. Ortalama gerinim oranı için eşik değer 4,52 kullanıldığında; duyarlılık, özgüllük, PPD, NPD ve doğruluk oranları sırasıyla %85,5, % 84,8, % 85,5, % 84,8 ve % 85,2 olarak bulundu. Sonuç: Çalışmada benign ve malign kitle ayrımında gerinim oranı için eşik değeri 4,52 olarak bulundu ve gözlemci içi anlamlı fark saptanmadı. Sonoelastografi meme kitlelerinin benign ve malign ayrımında konvansiyonel US ile karşılaştırıldığında daha yüksek tanısal değere sahipdir.
