Mehmet Erin Tüysüz, Ali Gül
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi - 2020;10(1):138-144
Amaç: Mersin Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde Tip 1 aort diseksiyonu nedeniyle acil operasyona alınan hastalarda doku yapıştırıcısı kullanımının kanama üzerine etkisini ortaya koymaktır. Kalp cerrahisinde kullanılan kanama durdurucu yöntemler ve ilaçların tarihsel gelişimini incelemektir. Yöntem: Mersin Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi kalp ve damar cerrahisi kliniğinde 2014-2019 yılları arasında Tip 1 aort diseksiyonu nedeniyle acil operasyona alınan 40 olgu geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya ardışık 34 hasta dâhil edildi. Hastalar ameliyatta doku yapıştırıcısı kullanılıp kullanılmamasına göre iki gruba ayrıldı. Doku yapıştırıcısı kullanılmayanlar grup 1 (n=20), kullanılanlar grup 2 (n=14) olarak tanımlandı. Tanımlayıcı analizlerde, kategorik değişkenler frekans ve yüzdeyle, sayısal değişkenler medyan kullanılarak yapıldı. İkili grup karşılaştırmalarında kategorik değişkenler için Pearson Ki Kare testi, sayısal değişkenler için Man Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Grup 1’deki hastaların medyan yaşı 63 iken, grup 2’de medyan yaşı 54’tü ( p=0,03). Grup 2’deki hastalarda hipertansiyon ve postoperatif solunumsal komplikasyonlar daha fazla görüldü (p=0,03). Toplam mortalite (p=0,03) ve operasyon sırasındaki mortalite (p=0,02) grup1’de daha yüksekti. Kalp cerrahisi tarihinde kullanılan kanama önleyici ajanlar ve yöntemlerin aort diseksiyon cerrahisinde de kullanıldığı görüldü. Sonuç: Tip 1 aort diseksiyonu ameliyatlarında doku yapıştırıcısı kullanımının kanama miktarı, kanama nedeniyle reoperasyon ve kan tranfüzyon ihtiyacı üzerine etkisi yoktur.
