MESANE KASI FONKSİYONUNUN AKUT SPİNAL KORD YARALANMASI SONRASI DEĞERLENDİRİLMESİ:DENEYSEL ÇALIŞMA

ZEKERİYA ÖZTEMÜR, GÜNDÜZ TEZEREN, İHSAN BAĞCİVAN, BÜLENT SARAÇ, NEDİM DURMUŞ, REYHAN EĞİLMEZ

Joint Diseases and Related Surgery - 2010;21(2):110-115

Department of Orthopedics and Traumatology,Medicine Faculty of Cumhuriyet University, Sivas, Turkey

 

Amaç: Bu çalışmada tavşan mesanesi kullanarak akut spinal kord yaralanmasında erken cerrahi dekompresyonun yararları değerlendirildi. Gereç ve yöntemler: Bu çalışma, 9-12 aylık ve ortalama ağırlıkları 2438 gr (dağılım; 2150-3550 gr) olan 21 erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanılarak yapıldı. Hayvanlar kontrol grubu (n=5), laminektomi grubu (n=6), 15-saniyelik kompresyon grubu (n=5) ve 60-saniyelik kompresyon grubu (n=5) olmak üzere dört gruba ayrıldı. Her iki kompresyon grubuna da bir anevrizma klipsiyle 60 gramlık kompresyon gücü uygulandı. Bütün tavşanlar cerrahi işlemden sonraki yedinci günde sakrifiye edildi. Mesane dokusu izole edildi ve gevşeme-kasılma yanıtları alınmak üzere organ banyosuna asıldı. Bulgular: Bütün deneylerden önce izole organ banyosuna 80 mM KCl eklendi ve dört grup arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Sonra ortama karbakol eklenerek kasılma yanıtları alındı. Karbakol kasılma yanıtları 80 mM KCl yanıtlarının yüzdesi olarak hesaplandı ve kompresyon gruplarında kontrol ve sham cerrahi gruplarına göre anlamlı farklılıklar görüldü (p<0.05). Bütün gruplar için elektriksel alan uyarısı 4, 8, 16, 32 Hz frekanslarında uygulandı, 15 ve 60-saniyelik kompresyon gruplarında anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). Kasılma değerleri E-max ve pD2 değerleri kullanılarak ifade edildi ve tüm grupların pD2 değerleri aynı bulundu. Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışmada erken cerrahi dekompresyonun, mesane kontraktilitesini biraz daha iyi koruduğu gösterildi. Ancak erken ve gecikmiş dekompresyon grupları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulundu.