Melis Esma DEMİRBİLEK, Kaan ZIKŞAHNA, Yağmur EKENOĞLU MERDAN
Journal of Biotechnology and Strategic Health Research - 2026;10(2):112-119
Amaç Bu çalışmada, diyabetik yara enfeksiyonlarıyla ilişkili Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Escherichia coli ve Enterococcus faecalis referans suşlarına karşı metformin hidroklorürün in vitro antibakteriyel aktivitesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem Çalışmada P. aeruginosa ATCC 27853, S. aureus ATCC 25923, E. coli ATCC 25922 ve E. faecalis ATCC 29212 suşları kullanılmıştır. Metformin hidroklorürün antibakteriyel aktivitesi agar kuyu difüzyon ve sıvı mikrodilüsyon yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Minimum bakterisidal konsantrasyonlar, görünür bakteriyel üreme gözlenmeyen kuyucuklardan alınan örneklerin Tryptic Soy Agar (TSA) besiyerine pasajlanmasıyla belirlenmiştir. Deneyler üç teknik tekrarlı olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular Agar kuyu difüzyon deneyinde test edilen suşların hiçbirinde ölçülebilir bir inhibisyon zonu gözlenmemiştir. Minimum inhibitör konsantrasyon P. aeruginosa, S. aureus ve E. coli için 64 mg/mL, E. faecalis için ise 128 mg/mL olarak belirlenmiştir. Minimum bakterisidal konsantrasyon P. aeruginosa ve E. coli için 128 mg/mL, S. aureus ve E. faecalis için ise 128 mg/mL 'den yüksek bulunmuştur. Sonuç Metformin hidroklorür, türe bağlı antibakteriyel aktivite göstermiştir. P. aeruginosa ve E. coli için bakterisidal sonlanım noktasına ulaşılırken, test edilen konsantrasyon aralığında çalışmada incelenen Gram-pozitif referans suşlar için kesin bir bakterisidal sonlanım noktası belirlenememiştir. Bu bulgular, metforminin antibakteriyel aktivitesinin kullanılan değerlendirme yöntemine göre değişebileceğini göstermekte ve metforminin topikal uygulama veya kontrollü salım sistemlerindeki potansiyelini değerlendirecek gelecekteki çalışmalara yön verebilecek ön veriler sunmaktadır.
