MOUMPERRA CHRAL OGLOU, SERAP ŞİMŞEK YAVUZ, GÜLŞEN GÜNEL, ZERRİN AKTAŞ, ELİF NURTOP, FÜSUN CAN, HALUK ERAKSOY
İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;88(3):216-226
Amaç: Bazı stafilokoksik β-laktamazlar, özellikle daha yüksek inokulum varlığında, sefazolin (Cz) ve ampisilin-sulbaktam (SAM) dahil olmak üzere penisilin dışındaki β-laktamları parçayalabilir ki buna inokulum etkisi (InE) denir. Bu çalışmada bakteriyemik hastalardan izole edilen S.aureus(MSSA) suşlarında farklı β-laktamlara karşı InE’nin insidansı ve klinik etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya MSSA bakteriyemisi olan hastalar dahil edildi. MSSA suşları, standart ve yüksek inokulumda disk difüzyon ve sıvı mikrodilüsyon yöntemi ile test edildi. β-laktama zların varlığı ve tipi PCR artı DNA dizilemesi ile doğrulandı. InE, yüksek inokulumda minimal inhibtör konsantrasyon (MİK) değerlerinde 4 kat veya daha fazla artış olarak tanımlandı. Hasta verileri retrospektif olarak elde edildi. Bulgular: 52 MSSA suşunun %85’i Tip A β-laktamaz pozitifti. Suşların %25’i, %38,5’i ve %3,8’i sırasıyla Cz, SAM ve seftriaksona karşı InE gösterdi. SAMInE gösteren MSSA suşlarıyla infekte olmuş ve SAM ile tedavi edilen hastalardaki ölüm oranı, SAM ile tedavi edilmeyenlere göre önemli ölçüde daha yüksekti (p=0,044, OR 7,8). Sonuç: MSSA suşlarının tip A β-laktamazı tarafından en çok etkile nen β-laktamın SAM olduğu, bunu Cz’nin takip ettiği ve bu etkinin daha yüksek inokulumla daha belirgin hale geldiği görülmüştür. SAMInE gösteren MSSA suşlarıyla infekte olmuş bakteriyemili hastaların SAM’la tedavisi ölüm oranını artırabilir.
