ÖZGÜR SELEK, LEVENT BULUÇ, BAHAR MUEZZİNOĞLU, RIZA EMRE ERGÜN, SELDA AYHAN, ERDAL KARAÖZ
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2014;48(2):187-195
Amaç: Bu çalışmada tendon onarımı sonrasında, mezenkimal kök hücre (MKH) uygulamasının tendon gücü ve iyileşmesi üzerine etkileri ve olası etki mekanizmaları araştırıldı. Çalışma planı: Çalışmaya alınan 40 adet Wistar albino sıçanın 6’sının femur ve tibiaları mezenkimal kök hücre elde etmek için kullanıldı. Kalan 34 sıçanda açık olarak Aşil tendon kesilip onarıldı. Sıçanlar daha sonra 2 gruba ayrıldı. Dördüncü haftada çalışma grubuna (n=17) perkütan MKH uygulaması yapılırken, kontrol grubuna (n=17) sadece serum fizyolojik verildi. Sıçanlardan, 12. haftada eter anestezisi altında servikal dislokasyonla sakrifiye edilerek alınan örnekler, histolojik ve immünohistokimyasal olarak değerlendirildi. Biyomekanik analizde 10 mm/dk ile traksiyon kuvveti uygulandı ve kopma gücü her tendon için Newton cinsinden kaydedildi. Bulgular: Histolojik olarak gruplar arasında anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Yapılan immünohistokimyasal çalışmalarda ise verilen MKH’lerin daha yoğun olarak onarım sahasına yerleştiği, kontrol grubunda belirgin olarak artmış apoptozun çalışma grubunda çok düşük olduğu görüldü. Tendon gücü açısından ise 12. haftada, mezenkimal kök hücre verilen çalışma grubunun kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha üstün olduğu bulundu (p<0.05). Çıkarımlar: Nüks yırtıklarını azaltmak için başvurulan MKH uygulaması, muhtemel anti-apoptotik etkileri sayesinde tendonun gücünü arttırmaktadır. Mezenkimal kök hücre uygulamaları tendon iyileşmesinin geç dönemlerinde perkütan olarak etkili bir şekilde kullanılabilir.
