Nur ALP, Zeliha Özlem YÜRÜK
Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi - 2026;11(2):137-155
Migren, orta -şiddetli zonklayıcı baş ağrısı, bulantı -kusma ve fotofonofobi ile karakterize yaygın bir primer baş ağrısı bozukluğudur. Migrenin servikal disfonksiyon, postüral bozukluklar ve perikranial kas hassasiyeti ile ilişkili olduğu gösterilmiş olup, bu durum kas -iskelet sistemi kaynaklı fonksiyon kaybını ve yaşam kalitesinin olumsuz etkilenmesine yol açmaktadır. Farmakolojik tedavi; akut ve koruyucu yönetimin temelini oluştursa da, fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımları ağrı şiddeti, atak sıklığı ve sayısı, fonksiyonellik ve özürlülük düzeyleri üzerin de önemli katkılar sağlamaktadır. Migrenli bireylerde fizyoterapi programı kapsamlı subjektif ve objektif değerlendirmelere dayanarak planlanmakta; egzersiz, manuel terapi, elektroterapi, hidroterapi ve davranışsal yöntemler (gevşeme, biofeedback ve hasta eğitimi) gibi müdahaleler kullanılmaktadır. Güncel literatür, aerobik egzersizlerin atak sıklığı ve ağrı şiddetini azaltmada orta düzey kanıt (GRADE -Orta) sunarken; manuel tedavi, elektroterapi, hidroterapi, biofeedback ve hasta eğitimi gibi yöntemlerin fa ydalı etkileri gösterilmekle birlikte kanıtlar yetersizdir. Bu derlemenin amacı, migren yönetiminde kullanılan fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımlarını güncel literatür ışığında incelemek ve bu yöntemlerin kanıt düzeylerini değerlendirmektir.
