İsmail Mert ALKAÇ, Çığır Biray AVCI
Ege Journal of Medicine - 2026;65(1):1-10
Amaç: Kadınlarda kansere bağlı ölümlerin başlıca nedeni olmaya devam eden meme kanseri için çok sayıda tedavi protokolü uygulanmasına rağmen, metastaz tedavi sırasında önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu durum, tedavi süresinin uzamasına, kötü prognoza ve ikincil tümörlerin gelişmesi nedeniyle yeni ortaya çıkan kanser türlerinin yönetilmesi ihtiyacına yol açmaktadır. Bu çalışma, daha önce meme kanseri dahil çeşitli kanserlerde tümör oluşumu, anjiyogenez, inflamatuar yanıtlar ve metastazı etkilediği gösterilen miR-640'ın metastazla ilişkili genleri aşağı regüle etme potansiyelini inceleyerek, anti-metastatik etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: miR-640'ın anti-metastatik potansiyelini değerlendirmek için, MCF7 ve MDA-MB-231 meme kanseri hücre hatlarında lipofektamin aracılı transfeksiyonun ardından yara iyileşmesi, Annexin V ve hücre döngüsü analizleri dahil olmak üzere fonksiyonel testler gerçekleştirilmiştir. Ek olarak, miR-640'ın potansiyel hedefleri olarak tanımlanan metastazla ilişkili genlerin (WNT7A, TMSB4X, NFIB, ZEB2, IL11, AURKA, CAV1, SLC7A11, PDK1 ve PTK6) ekspresyon düzeyleri analiz edildi. Bulgular: Her iki hücre hattında da başarılı transfeksiyon gerçekleştirildi ve miR-640 ekspresyonunda önemli bir artış gözlendi (MCF7'de ~25 kat, MDA-MB-231'de ~5 kat). Transfeksiyonun ardından yara iyileşmesi ve Annexin V testlerinde miR-640'ın istatistiksel olarak anlamlı etkileri gözlendi. Ek olarak, gen ekspresyon analizleri, MCF7 hücre hattında metastazla ilişkili genler WNT7A, TMSB4X, NFIB, IL11, AURKA, CAV1, SLC7A11, PDK1, PTK6'nın ve MDA-MB-231 hücre hattında WNT7A, NFIB ve ZEB2 genlerinin ekspresyonunda önemli azalmalar olduğunu ortaya koydu. Sonuç: Bu çalışma, miR-640'ın metastazla ilişkili genlerin aşağı regülasyonu yoluyla metastaz oluşumunu baskılayarak meme kanserinde anti-metastatik etki gösterdiğini ortaya koyan ilk çalışmadır. Bulgular, transfekte edilmiş hücre hatlarında hücre göçünün önemli ölçüde inhibe edildiğini göstermektedir ve miR-640'ın potansiyel bir terapötik molekül olarak hizmet edebileceğini düşündürmektedir.
