Oğuzhan Ay, Tuğçe Kalın Güngör, Caner Turan, Ali Yurtseven, Gülhadiye Avcu, Zümrüt Şahbudak Bal, Eylem Ulaş Saz, Reşit Ertürk Levent
Journal of Behcet Uz Children's Hospital - 2025;15(3):166-174
Amaç: Bu araştırmanın temel hedefi, Multisistem Enflamatuvar Sendromlu çocuklarda (MIS-C) hastalığın şiddetli ve hafif formlarını birbirinden ayırmayı sağlayacak önemli klinik ve laboratuvar göstergelerini belirleyerek erken teşhis ve kişiselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarının uygulanmasını desteklemektir. Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli analiz, MIS-C hastalarının klinik verilerini inceleyerek hastalık şiddetiyle ilişkili faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada demografik, klinik, laboratuvar ve ekokardiyografik parametreler değerlendirilmiş, şiddetli MIS-C (inotropik destek veya uzun süreli yoğun bakım ünitesi yatışı gerektiren) olan hastalar, hafif MIS-C'li olanlarla karşılaştırılmıştır. Gruplar arasındaki anlamlı farklılıkları belirlemek için istatistiksel analizler yapılmıştır. Bulgular: Şiddetli MIS-C grubunda daha uzun süren ateş, şok varlığı, taşikardi ve hipotansiyon gözlendi. Lenfopeni, hipoalbüminemi ve yüksek ferritin düzeyleri gibi enflamatuvar belirteçler, şiddetli grupta anlamlı derecede daha belirgindi. Yüksek N-terminal pro-B tipi natriüretik peptid ve troponin düzeyleri de miyokardiyal tutulumu gösteren şiddetli MIS-C ile anlamlı derecede ilişkiliydi. Azalmış ejeksiyon fraksiyonu ve kapak yetersizliği olan ekokardiyografik bulgular, kötüleşen klinik durumların önemli göstergeleriydi. 2019 Koronavirüs hastalığı polimeraz zincir reaksiyonu ve serolojik testleri, şiddetli ve hafif hastalık arasında ayrım yapmak için yararlı değildi. Sonuç: MIS-C klinik özelliklerinin erken tanınması ve şiddetine göre sınıflandırılması, klinisyenlere tanı ve tedavi süreçlerinde rehberlik edebilir. Uzamış ateş, şok, spesifik enflamatuvar belirteçler, yüksek kardiyak belirteçler ve ekokardiyografik anormallikler şiddetli hastalık şüphesini artırmalı, hızlı müdahale ve hastaların sonuçlarını iyileştirmek, potansiyel mortaliteyi ve uzun dönem sekelleri azaltmak için uyarlanmış tedavi stratejilerini teşvik etmelidir.
