Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

MİYOFASİYAL AĞRI SENDROMUNDA 25-OH VİTAMİN D SEVİYELERİNİN KAVRAMA GÜCÜNE ETKİSİ

Yunus Emre DOĞAN, Gülcan ÖZTÜRK

Boğaziçi Tıp Dergisi - 2026;13(1):1-7

Department of Physical Medicine and Rehabilitation, University of Health Sciences Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital, Istanbul

 

Amaç: Vitamin D, reseptör bağımlı yolaklar aracılığıyla iskelet kaslarında önemli bir düzenleyici rol oynar ve eksikliği çeşitli kronik ağrı bozukluklarıyla ilişkilendirilmiştir. El kavrama gücü, genellikle genel kas performansının bir göstergesi olarak kullanılır, ancak miyofasiyal ağrı sendromu (MPS) tanısı konmuş bireylerde dolaşımdaki 25-hidroksivitamin D (25(OH)D) ile kas gücü arasındaki bağlantı henüz net olarak belirlenmemiştir. Bu çalışma, serum 25(OH)D konsantrasyonlarının MPS hastalarında el kavrama gücü ile ilişkili olup olmadığını araştırmıştır. Yöntem: Bu kesitsel analiz, Travell ve Simons'a göre MPS tanı kriterlerini karşılayan ve önceki altı ay içinde elde edilen serum 25(OH)D değerleri belgelenmiş 39 kişiyi içermektedir. Katılımcılar, vitamin D durumuna göre iki gruba ayrılmıştır: <20 ng/mL (Grup 1, n=23) ve >=20 ng/mL (Grup 2, n=16). Demografik özellikler, semptomların süresi, vücut kitle indeksi, mesleki durum, tetik noktalarının sayısı, görsel analog skala (VAS) ağrı skorları ve her iki elin kavrama gücü değerlendirilmiştir. Bulgular: Kohortun ortalama 25(OH)D seviyesi 18,67+/-10,99 ng/mL idi. Dominant el ve non-dominant el kavrama gücü sırasıyla ortalama 21+/-9,98 kg ve 17,33+/-9,31 kg idi. İki vitamin D grubu arasında klinik parametreler, tetik nokta sayısı, VAS skorları veya kavrama gücü açısından anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05). BMI, VAS skoru ve vitamin D konsantrasyonları kavrama gücü ile ilişkili bulunmazken, kavrama gücü ile tetik nokta sayısı arasında ters bir korelasyon gözlendi (p<0,05). Sonuç: Serum 25(OH)D konsantrasyonlarının, miyofasiyal ağrı sendromu olan bireylerde el kavrama gücünü etkilediği görülmemiştir. Vitamin D takviyesinin bu hasta popülasyonunda kas fonksiyonunu veya klinik sonuçları iyileştirmede bir rolü olup olmadığını açıklığa kavuşturmak için daha geniş ölçekli, prospektif ve müdahaleli araştırmalar gereklidir.