MURAT TERZİ, KÖKSAL ATALAY, LÜTFİ İNCESU, BARIŞ DİREN, MUSA ONAR
Turkish Journal of Neurology - 2007;13(5):310-318
Bilimsel zemin: Difüzyon ağırlıklı MRG (DA–MRG) MS‘de aktif plak tanımlaması yanında, bu lezyonları iskemik lezyonlardan da objektif verilerle ayırt edebilme şansını vermektedir. Amaçlar: Bu çalışmada MS olgularında, plaklar ve normal görünümlü beyaz cevherdeki difüzyon değişiklikleri araştırılmıştır. Gereç ve yöntemler: Mc Donald‘s kriterlerine göre MS tanısı alan 45 hasta çalışmaya alındı. Kranial MR incelemede PD–T2 transvers, T2 sagittal, T2 flair transvers, difüzyon ağırlıklı MR ve ADC haritası, Heavy IR–T1 transvers, T1 transvers, post–kontrast T1 transvers görüntülemelerdeki lezyon sayısı, tüm sekanslarda görülme oranları, kontrastlanma özellikleri değerlendirildi. Difüzyon ağırlıklı MR ve ADC haritasında lezyonların görünüm özellikleri belirlendi. Sonuçlar: Klinik formlarda, normal görünümlü beyaz cevherden ölçülen ortalama ADC değerleri RRMS‘de 0, 79±0, 15x10–3 mm2/sn., PPMS‘de 0, 8±0, 15x10–3 mm2/sn., SPMS‘de 0, 82±0, 15x10–3 mm2/sn. bulundu. Klinik formlar arasındaki normal görünümlü beyaz cevherden ölçülen ortalama ADC değeri farklılığı istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0, 05). T1 izointens lezyonlardan ölçülen ortalama ADC değeri, RRMS‘de O, 97±0, 15x10–3 mm2/sn., PPMS‘de 0, 98±0, 15x10–3 mm2/sn., SPMS‘de 0, 99±0, 15x10–3 mm2/sn. olup gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0, 05). T1 hipointens lezyonlardan ölçülen ortalama ADC değeri, RRMS‘de 1, 106±0, 15x10–3 mm2/sn., PPMS‘de 1, 119±0, 15x10–3 mm2/sn., SPMS‘de 1, 132±0, 15x10–3 mm2/sn. bulundu ve gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0, 05). Yorumlar: Çalışmamızdaki tüm olguların DA–MRG‘sinde kronik lezyon, akut lezyon ve normal görünümlü beyaz cevherde difüzyon artışı olduğu görüldü. Akut lezyonlardan ölçülen ortalama ADC değeri 1, 062±0, 15x10–3 mm2/sn., T1 hipointens lezyonların ortalama ADC değeri 1, 118±0, 15x10–3 mm2/sn., T1 izointens lezyonların ise 0, 985±0, 12x10–3 mm2/sn. olarak hesaplandı. T1 hipointens lezyonların ve akut lezyonların ADC değerlerinin anlamlı derecede yüksek olması, bu lezyonlarda oluşan doku hasarının daha fazla olduğunu ortaya çıkaran önemli bir bulgu olarak değerlendirildi.
