NAZOFARİNGEAL KARSİNOMDA PROGNOSTİK FAKTÖRLER VE GENEL SAĞKALIM: TEK MERKEZLİ 10 YILLIK DENEYİM

Pelda Zümrüt SEVİM, Abdurrahman IŞIKDOĞAN, Ulaş ALABALIK, Savaş TOPUK, Zuhat URAKÇI

Dicle Tıp Dergisi - 2026;53(2):297-304

Diyarbakır Gazi Yaşargil Training and Research Hospital, Department of Internal Medicine. Diyarbakır, Türkiye

 

Amaç: Nazofarengeal karsinom (NFK), nazofarenksin epitel tabakasından kaynaklanan bir malignitedir. Çalışmamızda, NFK tanılı hastalarda tedavi yanıtı ve sağkalımı etkileyen faktörleri araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Ocak 2010- Mayıs 2020 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Onkoloji polikliniğine başvuran >=18 yaş ve patolojik tanısı NFK olan 76 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların genel özellikleri ve genel sağkalım üzerine etkileri değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 46 idi. <50 yaş 39 (%51,3), >=50 yaş 37 hasta (%48,7) vardı. 18'i kadın (%23,7), 58'i erkekti (%76,3). Ortalama beden kitle indeksi (BMI) 24.1+/-5.2 idi. 39 hastada (%51,3) sigara içimi vardı, 37 hastada (%48,7) yoktu. Tanı anında 11 hasta (%14,5) TNM Evre 2, 39 hasta (%51,3) Evre 3 ve 26 hasta (%34,2) Evre 4 idi. WHO 2005 histolojik sınıflamasına göre Tip 2A'da 30 (%39,5) ve Tip 2B'de 40 (%52,6) hasta vardı. Tip 1 ve Tip 3 hasta yoktu. 6 hastada (%7,9) diğer tümör tipleri tespit edildi. Sağkalım analizinde, hastaların 25'i (%32,9) ölü, 51'i (%67,1) hayattaydı. Kaplan-Meier analizi sonucu ortalama sağkalım süresi 108 ay (%95 CI= 88-128) olarak bulundu. Multivariate Cox regression analizinde tanı anındaki TNM ileri evrenin, BMI düşüklüğünün ve serum laktat dehidrogenaz (LDH) düzeyi yüksekliğinin sağkalımı olumsuz etkilediği bulundu (sırasıyla, p=0.017, p=0.04, p=0.04). Sonuç: NFK'de hastanın tanı anındaki TNM evresi, BMI düzeyi ve serum LDH düzeyi bağımsız prognostik risk faktörü olabilir.