NESLİHAN CABIOĞLU, MAHMUT MÜSLÜMANOĞLU, ABDULLAH İĞCİ, BEYZA ÖZÇINAR, VAHİT ÖZMEN, TEMEL DAĞOĞLU, YEŞİM ERALP, MAKTAV DİNÇER, IŞIK ASLAY, EKREM YAVUZ, MEHTAP TUNACI, ADNAN AYDINER, MUSTAFA KEÇER
Turkish Journal of Oncology - 2008;23(2):81-90
AMAÇ Meme kanserinde neoadjuvan kemoterapi sonrası meme koruyucu cerrahi (MKC) için uygun seçim kriterleri konusunda henüz konsensüs sağlanmamıştır. Bu çalışmada, neoadjuvan kemoterapi sonrası MKC yapılan hastalardaki uzun dönem sonuçları sunuldu. GEREÇ VE YÖNTEM Ocak 1991-Temmuz 2005 tarihleri arasında neoadjuvan kemoterapi verilen klinik evre 2 ve evre 3 toplam 244 hastadan MKC uygulanan 29 hasta çalışmaya alınarak lokal nükse etkili faktörler araştırıldı. BULGULAR TNM sınıflamasına göre kemoterapi öncesi hastaların biri T0, biri T1, 14’ü T2, 7’si T3, 6’sı T4 ve 2 hasta N0, 9 hasta N1, 17 hasta N2 ve 1 hasta N3 olarak değerlendirildi. İlk beş yılda 2 hastada (%7) ve 10 yılda toplam 4 hastada (%14) ipsilateral memede tümör nüksü saptandı. Beş yıllık ve 10 yıllık lokal nükssüz sağkalım oranları sırasıyla %91,5 ve %75 ve genel sağkalım oranları da sırasıyla %92 ve %78 bulundu. Lokal nükse etkili faktörler araştırıldığında kemoterapi öncesi T0-2 hastalarda T3-4 hastalara göre 10 yıllık lokal nükssüz sağkalım oranı daha yüksek bulundu (%86 ile %60; p=0,078). SONUÇ Lokal ileri meme kanserinde neoadjuvan kemoterapi sonrası meme koruyucu cerrahi başlangıç klinik evresi T0-2 hastalarda onkolojik olarak daha güvenle yapılabilmektedir.
