Yunus Emre KÖKKAYA, Dilek YAĞÇI ÇAĞLAYIK, Bilgehan ERGAN, Belkıs LEVENT, Nurver ÜLGER TOPRAK, Arzu İLKİ
Mikrobiyoloji Bülteni - 2026;60(2):212-219
Vibrio cholerae su kaynaklı salgınlara yol açan gastrointestinal bir patojendir. Günümüze kadar 200'den fazla serogrubu tanımlanan V.cholerae 'nın genel olarak O1 veya O139 adlı kolera toksini üreten suşları akut, hızlı ilerleyen sulu diyare tablosuna neden olurken, kolera toksini üretmeyen (non-toksijenik) non-O1/non-O139 suşları ise sporadik gastroenterit, yara yeri enfeksiyonu ve septisemiye yol açabilir. V.cholerae non-O1/O139 (NOVC) suşlarının toksin üretmemesi, salgınlara neden olmamasından dolayı yeterli klinik öneme sahip olmadığı düşünülse de, son yıllarda literatürde artan sayıda olgu bildirilmektedir. Bu raporda, hastanemiz acil servisine göğüs ağrısı şikayetiyle başvuran NOVC bakteriyemisi olgusu sunulmuştur. Medikal öyküsünde 2006 yılında mide kanserine sekonder gastrektomi öyküsü ve 2016 yılında safra kesesi taşına sekonder safra yolu cerrahisi geçmişi bulunan 59 yaşında erkek hasta acil servise üç gündür olan batıcı tarzda göğüs ağrısıyla başvurmuştur. Hipertrofik obstrüktif kardiyomiyopati (HOKM) ön tanısıyla izlem amacıyla koroner yoğun bakıma yatırılan hastanın takipleri sırasında üşüme, titremenin de eşlik ettiği 39.2 dereceC ateşi olmuş ve kan kültürü alınmıştır. Abdomen tomografisinde intrahepatik hava dansitesi de görülmesi sebebiyle empirik seftriakson ve metronidazol tedavisi başlanmıştır. Kan kültüründe çift şişede gram-negatif basil bildirilmesi üzerine tedavisi meropeneme genişletilmiştir. Hastanın takibinde bildirilen mikroorganizma matriks destekli lazer desorpsiyon/iyonizasyon - uçuş süresi kütle spektrometresi ve VITEK 2 (bioMérieux, Fransa) ile V.cholerae olarak tanımlanmıştır. İzolatın T.C. Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü, Mikrobiyoloji Referans Laboratuvarları ve Biyolojik Ürünler Dairesi Başkanlığı, Ulusal Enterik Patojenler Referans Laboratuvarı tarafından V.cholerae olduğu doğrulanmıştır. Hastanın tedavisi, antimikrobiyal duyarlılık göz önüne alınarak seftriakson 1 x 2 g ve siprofloksasin 2 x 400 mg intravenöz olarak revize edilmiştir. Hasta, HOKM ön tanısının ekarte edilmesi üzerine tetkik ve tedavinin devamı amacıyla enfeksiyon hastalıkları servisine yatırılmıştır. Servis yatışı sırasında alınan kontrol kan kültüründe üreme saptanmayan, ateşi tekrarlamayan hasta, toplam tedavi süresi 14 gün olacak şekilde seftriakson intramusküler ve siprofloksasin peroral tedavi planı ile taburcu edilmiştir. Dünyada NOVC türleri ile gelişen sepsise kadar ilerleyen enfeksiyonlar her geçen gün artan sayıda bildirilmektedir. Günümüzde, NOVC bakteriyemisinin tedavisi için tanımlayıcı bir kılavuz bulunmamaktadır. Bu nedenle, klinisyenler hastaları hızlı bir şekilde teşhis ve tedavi etmek için NOVC bakteriyemisi hakkındaki bilgilerini arttırmalıdır.
