EBRU GÖK OĞUZ, ENVER ÜÇBİLEK, ORHAN SEZGİN
Akademik Gastroenteroloji Dergisi - 2014;13(3):83-88
Giriş ve Amaç: Çalışmamızın amacı; toplum prevalansı yüksek olan normal alanin aminotransferaz düzeyli nonalkolik yağlı karaciğer hastalığındaki insülin direncini ve metabolik sendrom kriterini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya ultrasonografi ile hepatosteatozu saptanan ve alanin aminotransferaz düzeyleri normal olan gelişigüzel seçilen 50 kişilik çalışma grubu ile yine normal alanin aminotransferaz düzeyli ultrasonografi ile hepatosteatozu saptanmayan yine gelişigüzel seçilen 50 kişilik kontrol grubu alındı. Hepatosteatozu olanlar evre I, II ve III olarak kendi arasında gruplandı. Her bir grup Dünya Sağlık Örgütü ve Ulusal Kolestrol Eğitim Programı-Erişkin Tedavi Paneli III’e göre metabolik sendrom tanı kriterleri açısından değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasındaki karşılaştırmada insülin rezistansının değerlendirilmesinde homeostatik model değeri normal alanin aminotransferaz düzeyli nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı grubunda, kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek saptandı (p=0.042). Yine normal aralıkta olmakla birlikte alanin aminotransferaz değeri de steatozlularda anlamlı olarak yüksek idi (p=0.016). Dünya Sağlık Örgütü’ne göre hesaplanan metabolik sendrom sıklığı steatozu olmayanlarda %36 iken, normal alanin aminotransferaz düzeyli nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı olanlarda %64 ile anlamlı olarak yüksek idi (p=0.005). Hepatosteatozu olan grup ultrasonografide saptanan hepatosteatoz derecelerine göre grupladırıldığında; gruplar arasında evre arttıkça aspartat aminotransferaz ve alanin aminotransferaz değerlerinin de anlamlı olarak arttığı görülmektedir (p<0.001 ve p=0.004). Sonuç: Nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı olan bireyler alanin aminotransferaz düzeylerinden bağımsız olarak, insülin direnci ve metabolik sendrom açısından taranmalıdır.
