NORMOTANSİF OBEZ BİREYLERDE MİKROALBUMİNÜRİNİN METABOLİK PARAMETRELERLE İLİŞKİSİ

MEHMET AVCI, SULE TEMİZKAN

Northwestern Medical Journal - 2021;1(2):27-34

Kartal 1 No’lu Aile Sağlığı Merkezi, Aile Hekimliği Polikliniği, İstanbul

 

GİRİŞ ve AMAÇ: Günümüzde önlenebilir ölümlerin sigaradan sonra gelen ikinci en önemli nedeni obezitedir. Mikroalbuminüri; albümin/kreatinin oranının 30 mg/g üzerinde olması olarak tanımlanmaktadır. Obezite böbrekleri etkileyerek mikroalbuminüriyi artırmaktadır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Ocak 2013-Haziran 2015 tarihleri arasında üçüncü basamak bir hastanenin obezite polikliniğine başvuran obez [Vücut kitle indeksi (VKİ) ≥30 kg/m2)] bireyleri retrospektif olarak değerlendirdik. Çalışmaya hipertansiyon, diyabet, böbrek hastalığı olan hastalar dahil edilmedi. 18-65 yaş aralığındaki 490 obez birey çalışmaya alındı. Bireylerin obezite polikliniğine ilk başvuru sırasındaki fiziksel ve biyokimyasal parametreleri incelendi. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilenlerin %5, 7’sinde mikroalbuminüri saptandı. Mikroalbuminürisi olan gruptaki bireylerin glikozillenmiş hemoglobin A1c (HbA1c) ve ürik asit seviyeleri mikroalbuminürisi olmayan gruptaki bireylerden daha yüksekti [5.6 (5.8-5.5) vs 5.5 (5.7-5.2); P=0.012 ve 5.2 (6-4.5) vs 4.7 (5.5-4.2); P=0.038, sırasıyla]. Mikroalbuminürisi olmayan grupta 25-hidroksivitamin D3 (25-OH D3) seviyeleri mikroalbuminürisi olan gruptan daha yüksekti [12 (18-7.1) vs 8.4 (12.9-6.9); P=0.032]. VKİ, açlık insülini, Homeostatic model assessment for insulin resistance (HOMA-IR), trigliserid ve C-reaktif protein (CRP) ile mikroalbuminüri düzeyi arasında ilişki bulundu. TARTIŞMA ve SONUÇ: Obezite böbrekleri etkileyerek mikroalbuminüriyi artırmaktadır. Mikroalbuminüri; insülin direnci, dislipidemi ve düşük 25-OH D3 ile ilişkilidir. Mikroalbuminüri obez bireylerde mutlaka bakılmalıdır. Daha sağlıklı bir yaşam için obezite prevalansı azaltılmalıdır.