MURAT AKSU, ALİ ÖZDEMİR ERSOY, YİĞİT AKÇALI, HÜSEYİN DEMİR, ÖMER SOYAK
Journal of Clinical Practice and Research - 1998;20(3):197-200
Amaç: Torasik çıkış sendromu (TÇS) boyunla aksilla arasında herhangi bir noktada nörovasküler demetlerin basıya uğraması sonucu ortaya çıkan klinik tablodur. Nörolojik bulguların olup olmamasına göre, nörojenik ve nörojenik olmayan TÇS olmak üzere iki gruba ayrılır. Nörojenik TÇS tanısında elektronöromiyografi (ENMG)'nin önemli bir yeri olmasına karşılık nörojenik olmayan TÇS tanısında bu tetkikin rolü henüz açıklık kazanmamıştır. Bu amaçla bir grup nörojenik olmayan TÇS'lu hastanın ENMG bulgularının tanıya katkısı araştırıldı. Hastalar ve Yöntem: Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji, Göğüs Kalp-Damar Cerrahisi ve Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dallarına boyun, omuz ve kol ağrısıyla başvuran ve nörojenik olmayan TÇS tanısı alan 30 olguda (25 kadın, beş erkek, yaş ortalaması 31.04±8.59 yıl) çalışma yürütüldü. Hastalarda ulnar sinir ENMG ve F dalgası çalışıldı. Sonuç: Bu hastaların F dalga latansı 25.66(1.93 ms, F dalga amplitüdü ise 1.19±0.73 mV bulundu. Bilekten itibaren dirsek altı, dirsek üstü, aksilla ve Erb noktasındaki ulnar sinir iletim hızları sırasıyla 56.38±4.70, 59.62±6.38, 60.00±5.64, 65.14±5.69 ms ölçüldü. Tartışma: Nörojenik olmayan TÇS olan hastalarda yapılan ulnar sinir ENMG 'terinde nörojenik TÇS'da olduğu gibi ulnar sinir F dalga latansı süresinde uzama ve iletim hızında düşme gözlenmedi.
