OĞUZ TANRIDAĞ
Turkish Journal of Neurology - 2009;15(4):155-160
Binlerce yıldır insanları düşündüren ilginç olguları, 150 yıla yaklaşan bilimsel alt yapısı ve hiçbir zaman azalmayan tartışma zeminine karşın, nörolojik bilimlerde konuşma ve dil bozukluklarına verilen önem beklenilenden çok daha azdır. Bu yazıda öncelikle, nörolojik bilimlerde devam eden bu “üvey evlat” muamelesinin nedenleri üzerinde durulacak ardından gündelik pratik içinde çok sık biçimde karşımıza çıkan nörolojik kökenli konuşma ve dil bozukluklarına değinilecektir. Yazının kaleme alınmasının arkasındaki beklenti, her biri bize sinir sistemini ve hastalarını daha iyi öğrenme ve bu yolla onlara daha fazla yararlı olabilme şansı tanıyan klinik tablolarla ilgili gerçeklerin daha yaygın biçimde bilinmesidir.
