NİHAL AKAR BAYRAM, ERDEM DİKER
Türk Aritmi Pacemaker ve Elektrofizyoloji Dergisi - 2011;9(3):113-119
Obstrüktif uyku apnesi sendromu (OSAS)’nun patofizyolojisi uyku sırasında posterior farenksin kollabe olmasıdır. OSAS’ın en sık klinik başvuru şekli, sesli horlama ve gündüz aşırı uykululuk halidir. OSAS’nun koroner arter hastalığı, hipertansiyon, konjestif kalp yetersizliği, kardiyak aritmi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. OSAS’da uyku sırasında kardiyak aritmi gelişiminden bahsedilse de, henüz OSAS’lı hastalarda görülen kardiyak aritmi sıklığı ile ilgili tam bir uzlaşma yoktur. Sinuzal bradikardi ve sinuzal duraklama en sık görülen aritmilerdir. Bu aritmi de apnenin erken dönemlerinde bradikardi varken, solunumun tekrar sağlanmasıyla taşikardi ortaya çıkar. OSAS’ta görülen bradikardi artmış vagal aktivite ile ilişkidir ve atropin sonrası düzelmektedir, ayrıca elektrofizyolojik çalışma ile belirgin bir anormallik saptanmamıştır. Aritmilerin çoğu OSAS tedavisi ile ortadan kalkmaktadır. Uyku apne sendromunun tedavisine rağmen devam eden aritmilerde tedavi seçeneğimiz net değildir. Uyku apne sendromu ile birlikte bradiaritmisi olan hastalarda kalıcı kalp pili implantasyonun yapıldığı çalışmalar mevcuttur, ancak elimizdeki verilere göre OSAS tedavisine rağmen bradiaritmisi devam eden hastalarda kalıcı kalp pili uygulamasını önermek mümkün değildir.
