OFTALMOLOJİ ASİSTANLARININ YAPAY ZEKÂ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ: ANKET TABANLI BİR ARAŞTIRMANIN SONUÇLARI

Süleyman OKUDAN, Ayşe BOZKURT OFLAZ, Şule ACAR DUYAN, Emine TINKIR KAYITMAZBATIR

Genel Tıp Dergisi - 2026;36(2026):1-6

Department of Ophthalmology, Faculty of Medicine, Selçuk University, Konya, Türkiye

 

Amaç: Yapay zekâ (YZ), özellikle görüntü temelli uygulamaların hızla geliştiği oftalmoloji alanında olmak üzere, sağlık hizmetlerinde giderek artan bir önem kazanmıştır. Bu çalışmanın amacı, oftalmoloji asistanlarının yapay zekânın klinik uygulamalara ve asistanlık eğitimine entegrasyonuna ilişkin kullanım alışkanlıklarını, algılarını ve beklentilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Üç bölümden oluşan yapılandırılmış bir anket elektronik ortamda dağıtılmıştır. İlk bölümde demografik veriler (yaş, cinsiyet, kurum türü ve asistanlık yılı) toplanmıştır. İkinci bölümde yapay zekâ araçlarına aşinalık ve kullanım durumu değerlendirilmiş, üçüncü bölümde ise oftalmolojide yapay zekâya yönelik tutumlar, kaygılar ve beklentiler incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 156 oftalmoloji asistanının 94'ü (%60,3) kadın, 60'ı (%38,5) erkektir. Katılımcıların neredeyse tamamı (%94,8) daha önce yapay zekâ teknolojileriyle karşılaştığını bildirmiş, dörtte biri ise bu alana güçlü bir ilgi duyduğunu ifade etmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğu yapay zekânın asistanlık müfredatına entegre edilmesini desteklemiş; 62 asistan (%40,3) bu görüşe güçlü biçimde katıldığını, 72 asistan (%46,8) ise kısmen katıldığını belirtmiştir. 20-25 yaş grubundaki asistanlar, daha ileri yaş gruplarına kıyasla yapay zekâ eğitimi talebini anlamlı derecede daha yüksek düzeyde ifade etmiştir (p=0,0008). Yapay zekâdan en fazla yarar sağlaması beklenen yandal alanları sırasıyla refraktif cerrahi (%69,2), elektrofizyolojik tanı yöntemleri (%55,8) ve medikal retina (%55,1) olarak bildirilmiştir. Buna karşılık vitreoretinal cerrahi (%56,6), oküloplasti (%43,4) ve şaşılık (%42,8) alanlarının yapay zekâ entegrasyonuna daha az uygun olduğu düşünülmüştür. Sonuçlar: Oftalmoloji asistanları yapay zekâ konusunda yüksek düzeyde farkındalık ve ilgi göstermekte ve bu teknolojinin asistanlık eğitimine dâhil edilmesini güçlü biçimde desteklemektedir. Özellikle görüntü temelli yandal alanlarında yapay zekânın potansiyeline yönelik iyimser bir yaklaşım sergilenirken, cerrahi alanlardaki uygulanabilirliği konusunda daha temkinli bir tutum söz konusudur. Bu bulgular, oftalmoloji asistanlık programlarında yapılandırılmış ve hedefe yönelik yapay zekâ eğitim modüllerine duyulan gereksinimi ortaya koymaktadır.