Emine KORKMAZ, Gizem Deniz BÜYÜKSOY
Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi - 2026;13(2):264-274
Amaç: Araştırma, hemşirelik öğrencilerinin uygulama alanlarında şiddet yönetimi yeterlik düzeylerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini, 2024-2025 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 692 hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Örneklem, 0,2 etki büyüklüğü, %95 güç ve güven düzeyi esas alınarak 314 kişi olarak belirlenmiştir. Veriler, Tanıtıcı Özellikler Formu ve Hemşirelik Öğrencileri İçin Uygulama Alanlarında Şiddet Yönetimi Yeterlik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Değerlendirmede tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testleri kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin %17,5'inin klinik uygulamalarda şiddete maruz kaldığı, %24,2'sinin ise şiddete tanık olduğu belirlenmiştir. En sık maruz kalınan ve karşılaşılan şiddet türlerinin sözel (sırasıyla %71 ve %84,2) ve psikolojik şiddet (sırasıyla %52,8 ve %40,8) olduğu saptanmıştır. Şiddetin çoğunlukla hemşireler tarafından uygulandığı (%58,1) ve hemşirelerin aynı zamanda en fazla şiddete maruz kalan grup olduğu görülmüştür (%55,2). Ölçek toplam puan ortalaması 98,57 (SS=14,26) olup; sınıf düzeyi, şiddete tanıklık, şiddet karşısında yapılması gerekenleri bilme ve eğitim alma durumuna göre ölçek toplam ve alt boyut puanlarında anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Öğrencilerinin şiddet yönetim yeterliklerinin iyi düzeyde olduğu, ancak öğrencilerin yaklaşık beşte birinin klinik uygulamalar sırasında şiddete maruz kaldığı, dörtte birinin ise şiddete tanık olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda şiddet deneyimi ve şiddet yönetim yeterliği konusunda girişimsel ve izlem çalışmalarının yapılması önerilmektedir.
