SEVİL KILÇIKSIZ, CAN DEMİREL
Turkish Journal of Oncology - 2008;23(4):200-207
Radyasyon sonrası hücre içi birçok düzenleyici değişiklik serbest oksijen radikalleri, DNA ve DNA çift kırığı (DSB) arasındaki klasik sinyal uyumlulaştırıcılarının etkileşimi aracılığıyla gerçekleşir. Normal dokuların korunabilmesi radyasyon dozunda yükselmeye olanak sağlayıp tümör kontrolünü arttırabilir. N-asetil-sistein (NAS) potent serbest oksijen radikalleri temizleyicisi olup azalmış vücut glutatyon depolarını destekler ve oksidatif streste serbest radikal oluşumu durumunda yaralı olabilir. Radyasyona bağlı DNA hasarını azaltabildiği ve kanserden korunmada yeri olduğu gösterilmiştir. NAS‘nin radyasyona bağlı genositotoksisiteyi azalttığı söylenebilir. NAS klinikte bu amaçla henüz pek kullanılmamaktadır ve daha ileri çalışmalarla radyokoruyucu etkisinin doğrulanması gereklidir. İncelememizde, NAS‘nin radyokoruyucu olarak güncel rolü değerlendirildi.
