VAFA GULİYEVA, GÜLSER ESEN BESLİ
Comprehensive Medicine - 2025;17(3):187-194
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, 5 yaş altı çocuklarda akut rotavirüs gastroenteritinin klinik sonuçları üzerindeki D vitamini düzeyinin etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu prospektif çalışmaya, çocuk acil servisinde rotavirüs gastroenteriti tanısı alan 70 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, serum 25-hidroksi D vitamini (25(OH)D3) düzeylerine göre iki gruba ayrılmıştır: düşük D vitamini (<30 ng/mL) ve normal D vitamini (≥30 ng/mL). Hastalık şiddeti ve klinik sonuçlar gruplar arasında karşılaştırılmıştır. BULGULAR: Toplam 70 hastanın 55’i (%78,6) düşük D vitamini grubunda yer almıştır. Normal serum 25(OH)D3 düzeyine sahip hastalar, düşük düzeye sahip olanlara göre daha gençti (p = 0,01; p < 0,05). Vesikari skorları, dehidratasyon şiddeti, intravenöz sıvı ihtiyacı ve ishal süresi gruplar arasında benzerdi. Ancak, düşük D vitamini grubunda hastaneye yatış oranları daha yüksek ve hastanede kalış süreleri daha uzundu (sırasıyla p = 0,015; p < 0,05 ve p = 0,035; p < 0,05). Düşük D vitamini düzeyi, hem hastaneye yatış riskini artıran (p = 0,016; p < 0,05) hem de hastanede kalış süresini uzatan (p = 0,003; p < 0,01) öngörücü bir risk faktörü olarak tanımlanmıştır. İlk altı ayda yalnızca anne sütü ile beslenme, ishal süresi ve hastanede kalış süresini azaltmada koruyucu bir öngörücü olarak bulunmuştur (sırasıyla p = 0,024; p < 0,05 ve p = 0,035; p < 0,05). TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu çalışma, düşük D vitamini düzeyinin, okul öncesi çocuklarda rotavirüs gastroenteritinin daha ağır seyretmesine yol açabilen önlenebilir bir risk faktörü olduğunu düşündürmektedir.
