ŞENOL AKMAN, R ERDEN ERTÜRER, MEHMET TEZER, MUSTAFA TEKEŞİN, ÜNAL KUZGUN
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2002;36(5):401-407
Amaç: Olekranon kırıklarında uyguladığımız gergi bandı tipi (Zuggurtung) osteosentez tekniğinin geç dönem sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Olekranon kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 41 hasta (28 erkek, 13 kadın; ort. yaş 48; dağılım 20-85) çalışmaya alındı. Olguların tümünde gergi bandı tekniği ile osteosentez yöntemi uygulandı. Kırıklar 25 olguda sağ, 16 olguda sol tarafta idi. On altı olguda başka kemik ve yumuşak doku yaralanmaları, üç olguda açık kırık vardı (iki Gustilo tip 1 kırık, bir Gustilo tip 2 kırık). Kırıklar Schatzker sistemine göre sınıflandırıldı. Sonuçlar Murphy'nin skorlama sistemine göre değerlendirildi. Olgular ortalama 46.7 ay (dağılım 12-141 ay) süreyle izlendi. Sonuçlar: Tüm olgularda tam kaynama sağlandı. Murphy skorlamasına göre 31 olguda çok iyi ve iyi (%75.6), beş olguda orta (%12.2), beş olguda (%12.2) kötü sonuç alındı. Tedavi sonucunun, kırık tipi ve eşlik eden travmadan etkilendiği görüldü. Açık kırıklı üç olgunun ikisinde kötü, birinde orta sonuç alındı. Orta ve kötü sonuç olarak değerlendirilen 10 olgunun sekizinde kemik yaralanması da vardı. Komplikasyon olarak iki olguda K-teli migrasyonu gözlendi; dört olguda geç dönemde K-teline karşı reaksiyon gelişti. Çıkarımlar: Deplase olekranon kırıklarında gergi bandı tipi osteosentez yönteminin stabil bir fiksasyon sağladığı, eklem hareket kısıtlılığının erken dönemde dirsek hareketi verilerek önlendiği, geç dönemde görülen alt düzeydeki kısıtlılığın fonksiyonel bir kusur oluşturmadığı ve uygulama maliyetinin son derece düşük olduğu görüldü.
