HANDE KESER, MİCHAEL BARNES, GREGORY MOES, HAN SUNG LEE, TARIK TİHAN
Türk Patoloji Dergisi - 2014;30(1):23-29
Amaç: Oligodendrogliom çocukluk çağında çok ender görülen bir tümördür ve bu yaş grubunda oligodendrogliom izlenimi veren tümörler çoğunlukla diğer glial tümör gruplarına aittir. Ayrıca bu tümörlerin kesin tanısı ve özellikle erişkin oligodendrogliomlar için oluşturulmuş kriterler kullanılarak derecelendirilmesi ciddi zorluklara ve tartışmalara neden olmaktadır. Pediatrik oligodendrogliom olarak tanı almış bir dizi tümörün yeniden incelenmesi sırasında bu tanıya uymayan ve kesin olarak sınıflandırılamayan dört olgu bu yazının konusunu oluşturmaktadır. Gereç ve Yöntem: Oligodendrogliom çalışmasına dahil edilmeyen bu dört tümör morfolojik olarak oligodendrogliom, anjiosentrik gliom ve disembriyoblastik nöroepitelyal tümör özellikleri içermekle birlikte bu kategorilerden hiçbirine uyumluluk göstermemektedir. Bu çalışmada, olguların klinik, histolojik ve immünohistokimyasal özellikleri araştırılmıştır. Bulgular: İki erkek (her ikisi de 9 yaşında) ve iki kız çocuk hasta (4 yaşında ve 20 aylık) yeni gelişen epilepsi nöbetleri ile kliniğe başvurdu. Tüm olgulara cerrahi tedavi uygulandı ve iki hastada tekrar cerrahi girişim gerekti. Histolojik olarak bütün tümörlerde diffüz beyin dokusu infiltrasyonu, fokal anjiosentrik yapılanma, kortikal nodüller, fokal miksoid alanlar ve leptomeningial yayılım saptandı. İmmünhistokimyasal çalışmalar sonucu Olig-2 ve GFAP antikorları ile pozitif boyanma, EMA, p53, IDH-1 ve nöronal belirteçler ile negative boyanma görüldü. FISH yöntemi ile tüm tümörlerde 1p/19q kaybının bulunmadığı, elektron mikroskopik incelemede ise ependimal farklılaşmayı gösteren bir bulgu olmadığı saptandı. Dört hasta, ortalama takip süresi olan 112 ay sonunda yaşamlarını sürdürmekteydiler. Sonuç: Bu dört olgu iyi diferansiye ve oligodendrogliom benzeri pediyatrik gliyal tümörlerin çeşitliliğini ve tanılarında karşılaşılan sorunları irdelemektedir.
