Emre Gürkan BULUTLUÖZ, Burak KAYA
Adli Tıp Dergisi - 2026;40(2):193-207
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ölümle sonuçlanmayan iş kazalarına bağlı yaralanmaların epidemiyolojik, klinik ve adli tıbbi özelliklerini değerlendirmek ve bu yaralanmaların Türk Ceza Kanunu (TCK) kapsamında niteliklerini ortaya koymaktır. Yöntem: 01 Ocak 2022-31 Aralık 2025 tarihleri arasında Çankırı Devlet Hastanesi'ne başvuran ve adli olgu olarak değerlendirilen vakalar retrospektif olarak incelenmiş, iş kazası bildirimi bulunan 917 olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler; demografik özellikler, sektör, kaza zamanı ve yeri, yaralanma mekanizması, yaralanan vücut bölgeleri ve adli tıbbi değerlendirme kriterleri açısından analiz edilmiştir. Bulgular: Olguların %79'unun erkek olduğu ve ortalama yaşın 32,5+/-11,2 yıl olduğu saptanmıştır. İş kazalarının en sık sanayi/ endüstri (%48,1) ve inşaat (%11,1) sektörlerinde, hafta içi ve mesai saatlerinde meydana geldiği tespit edilmiştir. Yaralanmaların büyük çoğunluğu künt travma (%65,1) olup, en sık mekanizma kısılma/ezilme/düşme (%43,7) olarak belirlenmiştir. En sık etkilenen vücut bölgesi üst ekstremite (%53,8) olup, olguların %18,6'sında kırık ve %4,4'ünde amputasyon gelişmiştir. Adli tıbbi değerlendirmede, olguların %71,6'sında yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, %2,2'sinde ise yaşamı tehlikeye sokan durum bulundayacağı saptanmıştır. Sonuç: İş kazalarının özellikle yüksek riskli sektörlerde yoğunlaştığı ve önemli bir kısmının adli tıbbi sonuçlar doğurduğu görülmektedir; bu bulgular, önleyici stratejilerin geliştirilmesi ve adli raporlama süreçlerinin güçlendirilmesi ve standardize edilmesi gerektiğine işaret etmektedir.
