Mümin KARAHAN, Ertuğrul ŞAHİN, Oğuz BALKIŞ, Kadir YILDIRIM
Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi - 2026;16(1):111-116
Amaç: Omurga patolojileri klinik sevklerin ve cerrahi müdahalenin sık görülen bir kaynağıdır. Ancak tıp öğrencileri genellikle bu durumları yönetmede ortopedik cerrahların ve beyin cerrahlarının rollerini farklı algılarlar. Bu çalışmanın amacı, kıdemli tıp öğrencilerinin omurga bakımında ortopedik cerrahi ve beyin cerrahisi rollerini nasıl algıladıklarını ve önceki klinik deneyimlerinin çeşitli omurga patolojisi senaryolarında uzmanlık tercihlerini nasıl etkilediğini değerlendirmektir. Materyal ve Metot: 4.-6. sınıf tıp öğrencilerine kesitsel bir anket uygulandı. Anket 16 klinik omurga senaryosunu içeriyordu ve öğrenciler hangi uzmanlığa başvuracaklarını belirttiler. Katılımcılar klinik deneyime göre gruplandırıldı: hem ortopedik hem de beyin cerrahisi rotasyonları veya hiçbiri. Gruplar arasındaki uzmanlık tercihlerini karşılaştırmak için ki-kare testleri kullanıldı. Sonuçlar: 163 öğrenci arasında, orto-nöro rotasyonları olanların gerçek dünya klinik uygulamalarıyla uyumlu sevk kararları alma olasılıkları önemli ölçüde daha yüksekti. Dejeneratif disk hastalığına bağlı spinal füzyon için, %72,8'i ortopedik cerrahiyi seçerken, maruz kalmayanlar arasında bu oran %55,4'tür (p = 0,043). Scheuermann kifozu (p = 0,007) ve servikal tümörler (p = 0,016) dahil olmak üzere diğer senaryolarda da benzer farklılıklar görülmüştür. Sonuç: Klinik maruziyet, öğrencilerin omurga cerrahisinde uzmanlık rollerine ilişkin algılarını anlamlı bir şekilde şekillendirir. Dengeli, entegre öğretim, sevk doğruluğunu ve uzmanlıklar arası anlayışı iyileştirebilir.
