Chetna GUPTA, Suman SALIMATH, Syed Sabeeh KARHANI, Mayank Dhar DUBEY, Priya SHARMA, Meena MAKHIJA
Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi - 2026;37(2):92-97
Amaç: Subakromiyal sıkışma sendromu (SAIS), serratus anterior (SA), alt trapezius (LT) ve infraspinatus kaslarının değişen aktivitesinin akromiyohumeral mesafede (AHD) azalmalara yol açmasıyla ilişkilendirilen yaygın bir omuz rahatsızlığıdır. Motor kontrol aktivitesi (MCA) ve sinir-kas elektrik stimülasyonu (NMES) gibi rehabilitasyon yaklaşımları skapulotorasik kinematiği ve omuz fonksiyonlarını iyileştirir. Bu çalışma, sağlıklı erişkinlerde 60 derece abdüksiyonun statik pozisyonunda kombine SA ve LT aktivitesi ile infraspinatus kaslarını hedefleyerek MCA ve NMES'in anlık etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Yaş ortalaması 27,45+/-5,45 yıl olan 69 katılımcı yarı deneysel çalışma tasarımına alındı. Katılımcılara kombine SA ve LT kas aktivitesi ile infraspinatus kasına yönelik MCA ve NMES uygulandı. Bu kas aktivasyonlarının etkileri, tanısal ultrasonografi ile ölçülen AHD üzerinde gözlendi. Bulgular: Müdahale öncesi ve sonrası analizleri, her iki teknik için de anlamlı sonuçlar gösterdi (p<0,001). Ancak infraspinatus kası için uygulanan MCA (0,30+/-0,14 cm) ile kombine (SA ve LT) için uygulanan MCA (0,13+/-0,11 cm), infraspinatus kası için uygulanan NMES (0,13+/-0,14 cm) ve kombine (SA ve LT) için uygulanan NMES'in (0,09+/-0,07 cm) AHD'yi artırmadaki etkilerine kıyasla daha üstün bulundu. Sonuç: Bu çalışma, SA, LT ve infraspinatus kaslarının NMES ve MCA ile eğitilmesinin önemini vurgulamaktadır. MCA, NMES prosedürüne kıyasla AHD'yi daha etkili bir şekilde artırmıştır. Bu nedenle elde edilen bu sonuçlar, SAIS olan hastalar için rehabilitasyon stratejileri geliştirmede etkin bir şekilde kullanılabilir.
