BURCU METİN ÖKMEN, KORGÜN ÖKMEN
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2024;27(1):40-48
Amaç: Subakromiyal sıkışma sendromunun [subacromial impingement syndrome (SIS)] ana girişimsel tedavi teknikleri, subakromiyal (SA) enjeksiyonu ve supraskapular sinir bloğudur [suprascapular nerve block (SSNB)]. Ayrıca akromiyoklavikular eklem [acromioclavicular joint (ACJ)] patolojileri SIS ile ortak bir etiyolojik faktör olabilir ve tedavi yönetiminde dikkate alınmalıdır. Bu çalışmada, SIS tedavisinde SA enjeksiyonu, ACJ ve SA enjeksiyonu (ACJ+SA) ve SSNB’nin etkinliğinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif, randomize, kontrollü çalışma, SIS ile ilişkili kronik omuz ağrısı olan 90 hastayı içermektedir. Hastalar 3 gruba; Grup SA (n=30) ultrason (US) eşliğinde SA enjeksiyonu, Grup SA+ACJ (n=30) US eşliğinde SA+ACJ enjeksiyonu ve Grup SSNB (n=30) US eşliğinde SSNB enjeksiyonu yapılan gruplar olarak ayrıldı. İzlem parametreleri, tedavi öncesi ve tedavi sonrası 2, 4, 12 ve 24. haftalarda ölçülen görsel analog skala [visual analogue scale (VAS)], Omuz Ağrısı ve Disabilite İndeksi [Shoulder Pain and Disability Index (SPADI)] ve Kısa Form-12 [Short Form-12 (SF-12)] skorlarıydı. Bulgular: SA+ACJ ve SSNB gruplarında tedavi sonrası tüm ölçüm zamanlarında VAS ve SPADI skorları tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p<0, 001). Grup SA’nın 24. hafta takiplerinde her iki ölçüm skorlarında düşüş devam etmedi (p>0, 05). Her üç grubun SF-12 puanları tüm ölçüm zamanlarında başlangıca göre anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0, 001). Sonuç: Bu çalışmanın bulguları, SA, SA+ACJ enjeksiyonu ve SSNB uygulamasının SIS tanılı hastalarda kısa dönemde ağrı, fonksiyon ve yaşam kalitesi üzerine olumlu etkilerinin olduğunu, uzun dönem takiplerde ise sadece SA+ACJ enjeksiyonu ve SSNB etkinliğini koruduğunu düşündürmektedir.
