Fatih OLUŞ, Hüseyin BABUN
Akdeniz Tıp Dergisi - 2026;12(2026):1-8
Düşük ve Minimal Akımlı Anestezi, maliyetin düşmesi ve çevre kirliliğinin azaltılması ve daha az ısı/nem kaybı gibi avantajlarına rağmen, komplikasyon endişeleri ve daha dikkatli yakın monitörizasyon ihtiyacı nedeniyle yaygın değildir. Bu çalışmanın amacı, anestezide oldukça önemli olan hava yolunu cerrahi ekip ile paylaştığımız Oral ve Maksillofasiyal Cerrahi hastalarında Düşük ve Minimal Akımlı Anestezinin faydalarını ve risklerini ortaya koymaktır. Akdeniz Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı'nda gerçekleştirilen bu çalışmada, 149 ASA 1-2 sınıfı hasta anestezi indüksiyonu sonrası dört farklı Taze Gaz Akımı (TGA) grubuna ayrıldı. Hastaların vital bulguları, komplikasyonları, ameliyat ve uyanma süreleri ve gaz kullanım miktarlarını içeren veriler toplanılarak analiz edildi. Hastaların demografik özelliklerinde veya ASA sınıflandırmasında anlamlı bir fark bulunmadı. TGA grupları arasında oksijen, hava ve sevofluran kullanımında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulundu (p<0.05). Kullanım minimalden yüksek akım grubuna doğru anlamlı şekilde artmaktaydı. Sevofluran kullanımı minimum akımda en düşük seviyedeydi ve yüksek akıma doğru artış gösterdi. Düşük ve orta akım grupları arasında sevofluran kullanımında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ameliyat sürelerinde veya hemodinamik parametrelerde ve komplikasyonlarda herhangi bir fark yok iken yüksek akımdan minimal akıma doğru uyanma sürelerinde ilerleyici bir artış gözlenmiştir. Çalışmamız, düşük ve minimal akım anestezinin oral ve maksillofasiyal cerrahi hastalarında yakın dikkatli monitörizasyon ile güvenle kullanılabileceğini göstermektedir. Düşük ve orta akım anestezi arasında benzer gaz kullanım miktarları olması nedeni ile minimal akım anestezi kullanımı daha akılcı olacaktır.
