Gökhan SAYER, Mustafa PEHLİVAN, Sinan OĞUZKAYA
Kocatepe Tıp Dergisi - 2026;27(3):370-375
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, orta boy supraspinatus (SS) yırtığı olan hastalarda eşlik eden Lafosse Tip II subscapularis (SSC) yırtıklarının klinik ve fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkisini değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: 1 Ocak 2023 ile 1 Ocak 2025 tarihleri arasında artroskopik rotator manşet onarımı uygulanan ve dahil edilme kriterlerini karşılayan toplam 41 hasta (20 kadın, 21 erkek) retrospektif olarak incelendi. SSC (+) grubu, Lafosse Tip II SSC yırtığı bulunan ve onarım uygulanan hastaları; SSC (-) grubu ise artroskopik olarak sağlam SSC tendonu doğrulanan hastaları içermekteydi. Tüm hastalar ameliyat öncesinde ve son takipte Görsel Analog Skala (VAS), American Shoulder and Elbow Surgeons (ASES) skoru, Kol, Omuz ve El Engellilik Anketi (DASH) skoru ve Subjektif Omuz Değeri (SSV) ile değerlendirildi. BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı 55,65 +/- 9,35 yıl, ortalama takip süresi ise 13,05 +/- 4,74 aydı. En sık etkilenen taraf sağ omuzdu (%70,7) ve yırtıkların %80,5'i dominant tarafta görüldü. Gruplar arasında ameliyat öncesi VAS, ASES, DASH ve SSV skorları açısından anlamlı fark saptanmadı (p=0,883, p=0,547, p=0,799, p=0,718). Ameliyat sonrasında her iki grupta da tüm klinik skorlar anlamlı düzeyde iyileşme gösterdi; ancak SSC (+) ve SSC (-) grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p=0,211, p=0,076, p=0,327, p=0,072). Ameliyat öncesi psödoparalizi olgusu gözlenmedi ve ameliyat sonrası takiplerde fonksiyonel kısıtlılığa yol açacak düzeyde belirgin hareket kaybı izlenmedi. SONUÇ: Lafosse Tip II SSC yırtığının eşlik ettiği orta boy SS yırtıklarında yapılan onarım sonrası kısa dönem klinik ve fonksiyonel sonuçlar, izole SS yırtığı olan hastalardaki sonuçlarla benzer düzeydedir.
