DİDEM NALBANTGİL, MURAT TOZLU
Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2008;2(2):29-33
Ortodontide ankraj ve ankraj hesapları önemli bir yer teşkil etmektedir. Tedavi sırasında ankraj kaybetmek çoğu zaman kolay ancak kazanmak çok zor olabilmektedir. Ortodonti çalışma zenginliği açısından diğer branşlardan farklılık gösterebilmektedir. Ortodontistler, aynı vaka üzerinde değişik yaklaşı mlarda bulunabilmekte, aynı tip hastada farklı mekanikler uygulayıp sonuca ulaşabilmektedirler. Birçok müellif çoğunlukla kendi isimleri ile anılan tedavi prensipleri, tedavi mekanikleri ve materyalleri ortaya koymuşlardır. Ancak konu maksimum ankraj olunca çok fazla seçenek görünmemektedir. Ağız dışı aperey ve elastik kullanımları hasta kooperasyonuna bağlıdır. Hastaların bir kısmı bu tip apereyleri kullanmak istemememekte bir kısmı ise kullanmak istemesine karşın çevresel bazı şartlardan dolayı kullanamamaktadır. Bu durum ise tedaviyi olumsuz yönde etkilemektedir. Ankraj üniteleri kullanılmaz ise ilave diş çekimi veya tedavinin ideal olarak bitmemesi kaçınılmaz olabilmektedir. Bugüne kadar bilimsel yayınlar ile birçok açıdan irdelenmiş olan iskeletsel ankraj materyallerinin, her ortodontistin tedavi mekanikleri arasında yerini alması gerekli görünmektedir. Derlememizde mini vida ve mini plaklar fiziksel özellikleri (uygun çap, uzunluk, yüzey özellikleri vb), biyolojik cevap (erken yükleme osseintegrasyon, dişeti ile olan ilişkisi vb), tarihçesi, uygulama alanları/yöntemleri ve başarı oranları açısından değerlendirilmiştir.
