RAMİN MORADİ, O ŞAHAP ATİK
Joint Diseases and Related Surgery - 2014;25(2):80-84
Amaç: Bu çalışmada son on yılda osteoporotik kırıkların tıbbi tedavisinde ortopedi ve travmatoloji uzmanlarının farkındalığında artış olup olmadığı araştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Ocak 2002 - Aralık 2011 tarihleri arasında düşük enerjili travma ile gelişen cerrahi kırıklı, daha önce osteoporoz tedavisi almayan ve sekonder osteoporoz tanıları olmayan 844 hasta (560 kadın 284 erkek; ort. yaş 78 yıl, dağılım 60-94 yıl) çalışmaya dahil edildi. Düşük enerjili travmadan sonra gelişen cerrahi kırığa osteoporoz tedavisinin başlanma oranı araştırıldı. BULGULAR: Çalışmamızda yıllara göre tedaviye başlamada anlamlı bir fark saptanırken (p=0.009), tanıya göre tedaviye başlamada anlamlı bir fark görülmedi (p=0.735). 2005 ve 2008 yıllarında osteoporotik kırıkların tıbbi tedavisine başlanmada iki kat artış saptandı. Yıllar geçtikçe osteoporotik kırıkların tanı ve tedavisindeki farkındalıkta görülen artışın, yerini düşüşe bıraktığı görüldü. SONUÇ: Osteoporotik kırıkların tıbbi tedavisinde ortopedi ve travmatoloji uzmanlarının farkındalığında son on yılda artış vardır, ancak bu geçicidir.
