GÜLDEN BAŞKOL, HÜSEYİN DEMİR, BANU ÇAVDAROĞLU, MEVLÜT BAŞKOL, DERYA KOÇER
Journal of Clinical Practice and Research - 2007;29(4):268-273
Amaç: Oksidatif stres, osteoporozu da içeren pek çok patolojik durumda hücresel fonksiyonları değiştirebilir. Biz, osteoporozlu hastalarda, oksidatif stresi değerlendirmek için, reaktif oksijen türleri (ROS) ile indüklenen, lipid peroksidasyonu son ürünü malondialdehit (MDA) düzeylerini ve lipid antioksidanı olarak bilinen serum paraoksonaz 1 (PON1) aktivitesini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler:Osteoporozlu 26 hasta çalışmamıza dahil edildi ve sonuçlar sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırıldı (n=20). Serum PON 1 aktivitesi ve MDA düzeyleri enzimatik spektrofotometrik metot ile çalışıldı. Bulgular:Serum MDA düzeyleri hasta grubunda (3.8±1.4 nmol/mL), kontrol grubuna göre (1.4±0.4 nmol/mL; p<0.001) daha yüksek bulundu. PON1 aktivitesi ise hasta grubunda (141.8±88.4 U/L), kontrol grubuna göre (263.4±99.8 U/L; p<0.001) daha düşüktü. MDA düzeyleri ile PON1 aktivitesi arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon (r=-0.495) bulundu (Pearson's korelasyon analizi; p<0.001). Sonuç:Osteoporozlu hastalarda artmış ROS düzeyleri, pro-oksidan bir durum oluşturarak, PON1 aktivitesinin azalıp, MDA düzeylerinin yükselmesine neden olur. Sonuç olarak, osteporoz patogenezinde lipid peroksidayonu rol oynayabilir. Bu hastalarda, lipid peroksidasyonunu önleyen, etkili bir antioksidan tedavi gereklidir. PON1 antioksidan bir enzim olduğundan, serum PON1 aktivitesini artıran ajanlar, osteoporozlu hastalar için tedavi seçeneği olabilir.
