OSTEPOROZ TEDAVİSİNİN ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİNDE KEMİK DÖNGÜSÜ BİYOKİMYASAL BELİRTEÇLERİ VE KEMİK MİNERAL YOĞUNLUĞU ÖLÇÜMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

M BAYBARS ATAOĞLU, O ŞAHAP ATİK, ORKUN GÜL, BARAN SARIKAYA, GÖKAY GÖRMELİ, BURAK YAĞMUR ÖZTÜRK, BARIŞ ÖZGÜROL

Joint Diseases and Related Surgery - 2013;24(2):82-86

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı, Ankara, Türkiye

 

Amaç: Bu çalışmada osteoporoz tedavisinin etkinliğinin değerlendirilmesinde kemik döngüsü biyokimyasal belirteçleri ve kemik mineral yoğunluğu (KMY) ölçümleri karşılaştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Mart 2006 - Aralık 2008 tarihleri arasında kliniğimizde osteoporozlu 166 hasta çalışmaya alındı. Takiplerde ölüm ya da başka nedenlerle kontrolleri tamamlanamayan hastalar çalışmadan çıkarıldı. Daha önce herhangi bir osteoporoz tedavisi almamış olan ve çalışmayı tamamlayan osteoporozlu 60 hastanın (49 kadın, 11 erkek; ort. yaş 65.7 yıl; dağılım 42-87 yıl) KMY ölçümleri ile çapraz bağlı N-telopeptid (NTx) değerleri kullanılarak idrarda kemik döngüsü biyokimyasal belirteçleri ölçümleri karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların 29’una (%48.3) cerrahi tedavi, 31’ine (%51.7) konservatif tedavi uygulandı. Hastaların ölçülen idrar NTx değerlerinde 3. ayda %38.82; 6. ayda %51.99; 12. ayda %66.41 azalma saptandı. Lomber vertebra KMY bir yıl sonunda %20.7 artarken, femur boyun KMY’de %11.9 artış saptandı. Sonuç: İdrar NTx değeri, KMY ölçümlerine kıyasla, osteoporoz tedavisine daha hızlı yanıt verdiği için, bu parametrenin tedavi etkinliğinin izleminde kullanılması uygun olabilir.