FATİH ÜNAL, BERNA PEHLİVANTÜRK
Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi - 2004;47(1):69-75
Otizm sosyal etkileşimde ve iletişim becerilerinde niteliksel bozulma, etkinliklerde sınırlı ilgi örüntüsü ve tekrarlayın hareketlerle seyreden bir bozukluktur. Ailelerin çoğunun gelişim basamakları açısından çocuklarında bir farklılık ya da gecikme olduğunu iki yaşından daha önce fark etmelerine karşın, otizm tanısı genellikle 4-5 yaşından önce konamamaktadır. Otizmde erken tanı bu bozukluğun tedavisindeki başarıyı önemli ölçüde belirlediğinden, birinci basamakta çalışan hekimlerin ve pediatristlerin gelişim açısından farklılık gösteren çocuklar konusunda daha duyarlı olmaları önerilmektedir. İyi bir değerlendirme, ayrıntılı gelişimsel öykü alma, çocuğun günlük davranış ve etkinliklerini anne babalarından öğrenme, çocuğun sosyal etkileşiminin gözlemi, ve iletişimsel, zihinsel ve uyum işlevlerinin değerlendirilmesini içermeli, otistik belirtileri fark edilen çocuklar uygun merkezlere gönderilmelidir.
