Ali KARATAS, Ozgur CETINKAYA, Mehmet CINDORUK, Tarkan KARAKAN, Murat KEKILLI, Cagdas KALKAN, Beril DEMIR
Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi - 2026;16(2):239-245
Amaç: Bu çalışmanın amacı, yüksek çözünürlüklü manometri ile tanımlanan özofagogastrik bileşke (EGJ) morfolojisinin, gastroözofageal reflü hastalığı (GÖRH) şüphesi ile değerlendirilen erişkinlerde objektif reflü yükü ile ilişkili olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021-Aralık 2025 tarihleri arasında değerlendirilen ardışık erişkin hastalar retrospektif olarak tarandı. Dışlama kriterleri uygulandıktan sonra, 36 kanallı yüksek çözünürlüklü manometri ve proton pompa inhibitörü (PPI) kullanılmayan dönemde pH-metri değerlendirmesi tamamlanan 243 hasta çalışmaya dâhil edildi. Anormal asit maruziyet süresi (AET), AET >%6 olarak tanımlandı. İlişkiler parametrik olmayan testler ve yaş, cinsiyet, hiatal herni boyutu ve alt özofagus sfinkter basıncı için düzeltilmiş lojistik regresyon analizleri ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 42,0 yıl olup 146'sı (%60,1) erkekti. Özofagogastrik bileşke morfolojisi 111 hastada Tip I, 81 hastada Tip II ve 51 hastada Tip III olarak sınıflandırıldı. Anormal AET sırasıyla Tip I, Tip II ve Tip III gruplarında %38,7, %22,2 ve %78,4 oranında saptandı (p<0,001). Medyan AET değerleri sırasıyla %3,66, %3,75 ve %10,79 idi (p<0,001). Genişletilmiş modelde, Tip III EGJ morfolojisi Tip I ile karşılaştırıldığında anormal AET ile bağımsız olarak ilişkili bulunmaya devam etti (OR 5,08; %95 GA 1,21-21,24; p=0,026). Sonuç: Tip III EGJ morfolojisi daha yüksek objektif reflü yükü ile ilişkili bulunurken, Tip II heterojen bir patern göstermiştir. Özofagogastrik bileşke morfolojisi ambulatuvar reflü testlerini tamamlayıcı bir araç olabilir ancak bu testlerin yerine kullanılmamalıdır.
