ZÜMRÜT YILAR ERKEK, SERAP GÖKÇEK
TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi - 2022;2(3):260-274
Amaç: Araştırma pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının şiddet eğiliminin ve bunu etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel türde, 15.05.2021/ 15.06.2021 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’nin çeşitli illerinde çalışan 400 sağlık çalışanı oluşturmuştur. Veriler çevrimiçi anket yolu ile toplanmıştır. Verilerin toplanmasında “Sosyo-demografik Bilgi Formu” ve “Şiddet Eğilim Ölçeği” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının %24,5’inin şiddet gördüğü, şiddet uygulayan kişinin %64,5’nin hasta yakını olduğu, %98’nin pandemi sürecinde şiddet uygulamadığı ve %74’nün şiddete yönelik eğitim almadığı belirlenmiştir. Sağlık çalışanlarının Şiddet Eğilim Ölçeğinden aldıkları puan ortalamaları 32,83±7,20 olup, %83,7’sinin şiddete eğilim düzeyinin az olduğu saptanmıştır. Pandemi sürecinde erkeklerin şiddete eğilim puan ortalamasının kadınlarınkine göre (t=-4,599; p<0,001), hemşirelerin ebelerinkine göre (F=3,194; p=0,008) ve şiddet uygulayanların şiddet uygulamayanlara göre anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur (t=2,561; p=0,011). Sonuç: Araştırmanın sonucunda pandemi sürecinde sağlık çalışanlarına uygulanan şiddetin devam ettiği, şiddete eğilim düzeylerinin düşük olduğu, erkeklerin, hemşirelerin ve pandemi sürecinde şiddet uygulayanların şiddete eğilimlerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu doğrultuda pandemi sürecinde sağlık çalışanlarının psikolojik sağlıklarını korumaya yönelik faktörlerin, iletişim becerilerinin ve empatik eğilimlerinin artırılmasıyla hem kendilerinin hem de bakım verdikleri grubun şiddete yönelik eğilimlerinin azaltabileceği düşünülmektedir.
