Ayşegül MUSLU, Esra YURT
Sağlık Bakım ve Rehabilitasyon Dergisi - 2026;5(1):15-29
Amaç: Bu çalışma, paramedik öğrencilerinin obstetrik acillere yönelik yeterliliklerini ve algılarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışma, bir üniversitenin Paramedik Programına kayıtlı 81 öğrenci ile sayım (census) yaklaşımı kullanılarak yürütülmüştür. Veriler, 06.01.2025 ile 27.01.2025 tarihleri arasında öğrencilerin final ve bütünleme sınavları sırasında toplanmıştır. Anket formu literatüre dayalı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilmiş olup, iç tutarlılığının yüksek olduğu belirlenmiştir (Cronbach's alpha = 0.89). Çalışma için İzmir Bakırçay Üniversitesi Girişimsel Olmayan Etik Kurulu'ndan izin alınmış ve tüm katılı mcılardan yazılı onam alınmıştır. Veriler SPSS 21 programı kullanılarak analiz edilmiş; sayı ve yüzde dağılımları, ki -kare testi ve ilişkilerin gücünü değerlendirmek amacıyla Cramer's V kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Paramedik öğrencilerinin büyük çoğunluğunun obstetrik acillere yönelik teorik eğitim aldığı, ancak bu eğitim kapsamında klinik uygulama yapma oranının oldukça düşük olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin yaklaşık yarısının doğum sürecinin izlenmesi, vajinal m uayene, doğuma yardımcı olma ve göbek kordonunun kesilmesi gibi temel klinik uygulamaları hiç gerçekleştirmediği saptanmıştır. Obstetrik acillerde uygulama yapma sıklığı ile öğrencilerin mesleki yeterlilik algıları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Paramedik öğrencilerin obstetrik aciller konusunda teorik bilgi düzeylerinin yüksek olmasına rağmen, pratik deneyimlerinin sınırlı olduğu görülmektedir. Çalışmanın yürütüldüğü bağlamda, bu durumun mevcut staj uygulama alanlarının yalnızca acil sağlık istasyonları ile sınırlı olmasından kaynaklanabileceği düşünülmektedir. Öğrencilerin mesleki yeterlilik kazanımlarını artırmak amacıyla, staj rotasyonlarına obstetri kliniklerinin dahil edilmesi, doğum simülasyon modelleri ile uygulamalı eğitimlerin yaygınlaştırılması ve simülasyon destekli öğretim modellerinin entegre edilmesi önerilmektedir.
