ŞENAY FIRAT, ÜMİT AKIN, LEVENT E İNAN
Düzce Tıp Fakültesi Dergisi - 2001;3(3):21-25
Parkinson hastalığına (PH) demans sık olarak eşlik etmektedir. Demans, mortalite ve morbiditeyi arttıran bir faktördür ve tedavisi güçtür. Biz, bu çalışmada PH'da, demans sıklığını ve demans gelişmesinde etkili risk faktörlerini araştırmayı amaçladık. Çalışmaya 42 İdiopatik PH alındı. Demans tanısı için Mini-Mental Durum Değerlendirme (MMSE) kriterleri esas alındı. MMSE'ye göre hastalar, demans olmayan (Grup I) ve demanslı grup (Grup II) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki grup, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, hastalık süresi, hastalık başlangıç yaşı, hastalık evresi, depresyon düzeyi, total Unified Parkinson's Disease Rating Scale- (UPDRS) skoru, toplam motor skor ve UPDRS'nin motor alt birimi olan, rijidite, tremor ve parmak vuruş skorları karşılaştırıldı. Grup I'de 22 (%52.3), Grup II'de 20 (%47.6) hasta vardı. PH'larında demans sıklığı % 47.6 olarak bulundu. Gruplar arasında, cinsiyet, hastalık süresi, hastalık başlangıç yaşı, depresyon düzeyi, tremor ve parmak vuruş skorları arasında anlamlı ilişki bulunamadı. Grup II'nin yaş ortalaması, grup I'den istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05). Eğitim düzeylerine bakıldığında, grup II'nin eğitim düzeylerinin, grup I'e göre anlamlı derecede düşük olduğu görüldü (p<0.05). Hoenh Yahr Evrelemesine göre, grup II'deki hastaların evresi, grup I'e göre anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.001). Grup II'nin total UPDRS skoru, toplam motor skoru ve rijidite skoru da Grup l'den anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05). Bulgularımız, PH'larında ileri yaş, düşük eğitim düzeyi, ileri hastalık evresi ve artmış motor bulguların, demans riskini arttıran faktörler olduğunu desteklemektedir.
