ŞENNUR DELİBAŞ KATİ, YUSUF ALPER KATİ, SELİM SELÇUK ÇOMOĞLU
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2015;18(1):30-35
Parkinson hastalığı, Alzheimer hastalığından sonra toplumda en sık görülen ikinci nörodejeneratif hastalıktır. Daha çok 50 yaşın üstünde görülür ve yaş ilerledikçe sıklığı artar. Toplumumuzda da yaş ortalamasının artmasına bağlı olarak daha sık görülmektedir. Hastalığın motor belirtileri yanında motor olmayan belirtiler de önem taşır. Özellikle ileri yaş hastalarda görülmesi ek sorunları da yanında getirmektedir. Osteoporoz da ileri yaş hastalarda görülen kemik yoğunluğunun kaybıyla giden bir hastalık olup Parkinson hastalarında da görülebilmektedir. Parkinson hastalarında motor ve motor olmayan belirtilere bağlı olarak düşmeler sık görülmekte, bunun sonucunda oluşan kırıklar da mortalite ve morbiditeyi etkilemektedir. Bu nedenle Parkinson hastalarında var olan osteoporozun tanınması ve özellikle Parkinson hastalarında osteoporoz sıklığının bilinmesi önemlidir. Bu çalışmanın amacı Parkinson hastalığında osteoporoz varlığını, kırık riskini ve fizik aktivite skorunun önemini anlamaktır. Bu amaçla 42 parkinson hastası ve 26 kontrol grubu hasta çalışmaya alınmıştır. Her iki gruba da kemik mineral yoğunluğu ölçümü ve laboratuvar tetkikleri yapılmıştır. Sonuçta; kontrol grubu ile Parkinson hastalığı olanlar arasında osteoporoz sıklığı bakımından anlamlı bir fark bulunmamıştı. Parkinson hastalarında istatistiksel olarak anlamlı olmasa da kırık riski artmış bulundu. Ayrıca fizik aktivite skorunun özellikle kadın Parkinson hastalarında osteoporoza karşı anlamlı olarak koruyucu olduğu sonucu elde edildi.
