Khamis A. HASSAN, Salwa E. KHIER
Uluslararası Diş Hekimliği Bilimleri Dergisi - 2026;12(2):90-96
Amaç: Doğrudan kompozit restorasyonlarda parsiyel derinlikli diyagonal yarı-split tekniğinin etkin kavite konfigürasyon faktörü (C-faktörü) üzerindeki etkisini ve bunun polimerizasyon büzülme stresi açısından olası sonuçlarını değerlendirmek amacıyla, derinlik tutarlılığı sağlanmış biyomekanik bir model geliştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Standardize edilmiş geniş bir Sınıf I kavite geometrik olarak modellenmiştir. Konvansiyonel bulk-fill restorasyon ile parsiyel derinlikli diyagonal yarı-split konfigürasyonu için bağlanan ve bağlanmayan yüzey alanları hesaplanmıştır. Diyagonal split ile oluşturulan internal serbest yüzeyler dikkate alınarak etkin C-faktörü hesaplanmış ve C-faktöründeki göreceli azalma miktarı belirlenmiştir. Bulgular: Konvansiyonel bulk-fill konfigürasyonunda başlangıç C-faktörü yaklaşık 4,6 olarak belirlenmiştir. Parsiyel derinlikli diyagonal yarı-split uygulanması, 35,2 mm²'lik ek bir internal serbest yüzey oluşturmuş; etkin bağlanma yüzey alanını 56,8 mm²'ye düşürürken toplam serbest yüzey alanını 55,2 mm²' ye yükseltmiştir. Bunun sonucunda etkin C-faktörü yaklaşık 1,03 olarak hesaplanmış ve başlangıç değerine kıyasla %77,6 oranında azalma göstermiştir. Öngörülen stres oranı (Ceff / Cbaseline) yaklaşık 0,22 olarak bulunmuştur. Sonuç: Parsiyel derinlikli diyagonal yarı-split tekniği, kompozit kütlesinin tamamen segmentlere ayrılmasına gerek kalmaksızın internal serbest yüzey alanını artırarak etkin C-faktörünü önemli ölçüde azaltmaktadır. Bu geometrik modifikasyon, materyalin kimyasal özelliklerinden bağımsız olarak polimerizasyon büzülme stresinin azaltılmasına yönelik biyomekanik açıdan makul bir mekanizma sunmaktadır.
