Esin AKBAŞ, Abuzer AKBAŞ, Murat İNANIR
Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi - 2026;29(1):1-7
AMAÇ: Patellofemoral ağrı sendromu (PFAS) olan bireylerde, depresyon ve anksiyete ile ağrı ve fiziksel işlev arasındaki ilişki bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, hasta eğitimi ile takip edilen PFAS'li erişkinlerde depresif semptomların ağrı ve fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkisini araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Çalışmaya, PFAS'ı bulunan 18-40 yaş arasındaki 85 hasta dâhil edildi. İlk muayenede hastalara, olası nedenler, yük yönetimi ve ağrının kendi kendine yönetimi gibi temel konuları kapsayan standart yüz yüze eğitim verildi. Hastalardan bu eğitim programına 6 hafta boyunca uymaları istendi. Hastaların depresif semptomları başlangıçta Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile değerlendirildi. Ağrı görsel analog skala (VAS) ile fiziksel fonksiyon ise Anterior Diz Ağrı Skalası (AKPS) ile başlangıçta ve 6 hafta sonra değerlendirildi. BULGULAR: Katılımcıların ortalama BDE puanı 8,1+/-5,9 olarak bulundu. BDE ile tedavi öncesi VAS ve AKPS arasında anlamlı bir korelasyon gözlendi (p<0,001, r=0,381; p=0,013, r=-0,268, sırasıyla). VAS puanları tedavi öncesinde 7,09+/-1,1'den tedavi sonrasına 3,88+/-2,8'e düştü. AKPS puanları müdahaleden sonra 60,8+/-5,8'den 74,9+/-13,7'ye iyileştı. VAS ve AKPS puanlarındaki değişimler istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,001). Ağrı ve fonksiyondaki değişikliklere ilişkin doğrusal regresyon sonuçları, BDE'nin tedavi sonuçlarını anlamlı şekilde etkilediğini gösterdi (sırasıyla F(1,83)=11,969, p=0,001, F(1,83)=16,304, p<0,001). SONUÇ: Depresif semptomlar daha yüksek ağrı seviyesi ve daha zayıf fonksiyonla ilişkili olup, PFAS'da kötü prognostik faktörlerden biridir.
