Yagmur KUL, Aysel KOKCU DOGAN
Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi - 2026;42(1):37-48
Amaç: Bu çalışma pediatri ünitelerinde çalışan hemşirelerin yaşam kalitesi ile bakım verici rolleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu çalışma metodolojiktir. Araştırmanın örneklemini İstanbul Anadolu yakasındaki iki Devlet Hastanesi ile Avrupa Yakası'ndaki bir vakıf üniversitesine bağlı altı Özel Hastanenin pediatri ünitelerinde çalışan 278 hemşire oluşturmuştur. Veriler "Yaşam Kalitesi Ölçeği" ve "Hemşirelerin Bakım Verme Rollerine İlişkin Tutum Ölçeği" kullanılarak toplanmıştır. Örneklem tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Veriler yapılandırılmış görüşme tekniği ve anket kullanılarak yüz yüze toplanmıştır. Bulgular: Araştırma grubunda yer alan pediatri hemşirelerinin %93.9'unun kadın, %60,'inin 18-25 yaş aralığında, ve %59.4'ünün özel hastanede çalıştığı belirlenmiştir. Hemşirelerin "QOLS" puan ortalaması 66.93+/-13.03, "ASNCR" puan ortalaması 67.79+/-10.76 bulunmuştur. Hemşirelerin "QOLS" tükenmişlik ve tatmin alt boyutları ile "ASNCR" genel puan ortalaması arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Pediatri ünitelerinde çalışan hemşirelerin bakım verici rollerinin iyi düzeyde olduğu, hemşirelerin tatmin düzeyleri arttıkça bakım verici rollerinin de arttığı, tükenmişlik düzeyleri azaldıkça hemşirelerin bakım verici rollerinin arttığı saptanmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda hemşirelerin çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve bakım kalitesinin yükseltilmesi için hizmet içi eğitim programlarının yaygınlaştırılması önerilmiştir.
