Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

PERİ-İMPLANTİTİSLİ HASTALARDA PERİ-İMPLANT OLUĞU SIVISI BİYOKİMYASAL MEDİATÖR SEVİYELERİ VE KLİNİK PARAMETRELERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

OZAN BURAK İSKEFLİ, İSLİM KALELER, ŞULE BATU, ERHAN FIRATLI

Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2024;20(3):9-15

İstanbul Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Periodontoloji Anabilim Dalı, İstanbul

 

Amaç: Bu çalışmada, peri-implantitisin karakteristik klinik parametrelerine non-invaziv alternatifler olarak, çeşitli biyokimyasal parametreleri değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, sağlıklı peri-implant dokusu bulunan 40 ve peri-implantitise sahip 40 implant olmak üzere toplam 80 implant dahil edildi. Demografik verilerin kaydedilmesiyle beraber plak indeksi, sondalamada kanama indeksi, keratinize doku genişliği, sondalama derinliği miktarı ve püy varlığı verileri ölçüldü. Biyokimyasal analiz, peri-implant oluk sıvısında (PİOS) IL-1β, IL-12, IL-17, IL-23, MCP-1, M-CSF, RANKL, OPG ve TRAF6 düzeylerini belirlemek amacıyla ELISA yöntemiyle gerçekleştirildi. Bulgular: Peri-implantitis grubunda, plak indeksi (p<0,01), sondalamada kanama (p<0,01) ve sondalama derinliği (p<0,001) anlamlı derecede yüksek bulundu, ancak keratinize doku genişliği anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,01). Peri-implantitis grubunda IL-17 (p<0,05), M-CSF (p<0,01) ve TRAF6 (p<0,01) düzeyleri anlamlı derecede yüksek bulunurken, IL-23 düzeyleri anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,01). Sonuç: Peri-implant hastalıkların erken tanısında potansiyel biyobelirteç olarak PİOS’de IL-17, IL-23, M-CSF ve TRAF6 seviyeleri ve olası etkileşimlerinin takibi, değerli ve tekrarlanabilir bir yöntem olarak düşünülebilir.